De Stelling van de Week luidde: ‘De Antwerpse haven ligt plat. In Rotterdam wordt doorgewerkt. De rollen zijn omgedraaid. Houden zo!’. Daarop kwamen de volgende reacties binnen:

Rob Vister, Logitracon Group, Duiven: ,,Ik kan best begrijpen dat mensen opkomen voor hun rechten. Echter, de meeste mensen die staken als pressiemiddel gebruiken, gaan voor succes op de korte termijn en slechts voor een bepaalde groep van mensen. Dergelijke acties pakken op de lange termijn nagenoeg altijd verkeerd uit.
Meestal heeft het te maken met onvoldoende kennis, het gebrek aan een totaaloverzicht (wat de ondernemer of de lokale overheid vaak wel heeft), een vakbond die te rechtlijnig denkt of er alleen maar op uit is om de bazen eens flink aan te pakken, terwijl men op dat moment geen rekening houdt met de consequenties op de lange termijn (of vaak niet willen zien). De Rotterdamse haven is hier een sprekend voorbeeld van en uiteindelijk heeft het de Rotterdamse haven veel klanten en als zodanig ook veel werkgelegenheid gekost. Dus trekken uiteindelijk de werknemer en de lokale overheid toch weer aan het kortste eind.
Ik vind de stelling overigens niet correct, want hiermee geef je blijk van de gedachte: De een zijn dood is de ander zijn brood. De havens zouden net, zoals veel vervoerders, eens meer moeten gaan samenwerken in plaats van elkaar dood te concurreren.’’

Dirk Depuydt, traffic manager BarcoView, Kortrijk/Heule: ,,Als blijkt dat alleen in de Belgische havens de internationale stakingsoproep van ETF werd opgevolgd, dan heb ik daar ook mijn bedenkingen rond internationale samenwerking en solidariteit bij.’’

Rik Kooiman: ,,Lopen we eindelijk eens niet vooraan.’’
Hans Geurtsen, Mov’on Logistics, Hellevoetsluis: ,,Het niveau van de stelling weet zich naadloos aan te passen aan het sentiment in de wereld. We zijn allemaal een beetje depri en negatief door de oorlogsdreiging en de ‘slechte’ economische toestand. Jammer. Zich verheugen in het misfortuin van anderen leidt misschien even de aandacht af van ons eigen onvermogen adequaat op de huidige economische toestand te reageren, maar lost natuurlijk niets op. Prettiger zou zijn als op alle niveaus het nuchtere verstand de boventoon ging voeren, zodat we gezamenlijk de problemen het hoofd kunnen bieden.’’