Amerikaanse spelregels

Het maken van illegale afspraken over brandstoftoeslagen in de luchtvracht is een spannend spel.

Win je, dan kan je directeur worden van een respectabele luchtvaartalliantie. Verlies je, dan kan je tien jaar lang in een oranje gevangenispak in een Amerikaanse kerker worden geworpen.

Het eigenlijke spel werd al in de periode 2002-2006 gespeeld. Dat veel airlines er aan meededen, is al door autoriteiten bewezen en door deelnemers toegegeven. Maar dat er zo’n interessante prijzenpot aan verbonden is, wordt nu pas duidelijk. Michael Wisbrun (Air France-KLM Cargo) vertelde vorige week in deze krant dat hij definitief niet in de VS wordt vervolgd. Wel wordt hij directeur van SkyTeam en je kan gerust stellen dat hij als winnaar uit de strijd is gekomen.

Een winnaar kan je Frank de Jong (ex-Martinair Cargo) niet noemen, maar met acht maanden brommen in een Amerikaanse cel en een boete, in ruil voor een bekentenis, kwam hij er nog relatief genadig vanaf. Een Amerikaanse rechter die zich echt boos maakt, zou tien jaar cel en één miljoen dollar boete op kunnen leggen. Dat is wat Meta Ullings (Martinair Cargo) boven het hoofd hangt sinds ze vorig jaar in de VS officieel in staat van beschuldiging is gesteld.

Het kan allemaal, volgens de Amerikaanse spelregels. Justitie mag volgens de Amerikaanse kartelwetgeving naar believen bedrijven belonen die meewerken aan kartelonderzoeken. Hoe eerder en meer een bedrijf klikt, hoe minder directeuren persoonlijk worden vervolgd. Wat KLM heeft gedaan om Wisbrun zo goed weg te laten komen, is in Amerikaanse nevelen gehuld. Dat de airline een flinke duit in ‘t Amerikaanse boetezakje heeft gedaan, zal niet in Wisbruns nadeel zijn geweest. Wist u trouwens dat de VS in 2009 een recordbedrag van 1 miljard dollar aan kartelboetes binnenhaalde? In de jaren negentig was dat gemiddeld 169 miljoen dollar per jaar.

Waarom antikarteljagers sommige sectoren en producten wel en andere niet op de korrel nemen, is voor de leek vaak moeilijk te doorgronden. Hadden Mick Jagger en Bono niet al lang achter de tralies moeten zitten vanwege het opdrijven van de prijzen voor concertkaartjes? Zijn de prijzen van babyluiers en ziektekostenverzekeringen nou zo gevarieerd? Wat ik als kartelleek wel kan zeggen, is dat het spelen van de Amerikaanse autoriteiten met bestraffingen en beloningen wat op chantage lijkt.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement

Amerikaanse spelregels | NT

Amerikaanse spelregels

Het maken van illegale afspraken over brandstoftoeslagen in de luchtvracht is een spannend spel.

Win je, dan kan je directeur worden van een respectabele luchtvaartalliantie. Verlies je, dan kan je tien jaar lang in een oranje gevangenispak in een Amerikaanse kerker worden geworpen.

Het eigenlijke spel werd al in de periode 2002-2006 gespeeld. Dat veel airlines er aan meededen, is al door autoriteiten bewezen en door deelnemers toegegeven. Maar dat er zo’n interessante prijzenpot aan verbonden is, wordt nu pas duidelijk. Michael Wisbrun (Air France-KLM Cargo) vertelde vorige week in deze krant dat hij definitief niet in de VS wordt vervolgd. Wel wordt hij directeur van SkyTeam en je kan gerust stellen dat hij als winnaar uit de strijd is gekomen.

Een winnaar kan je Frank de Jong (ex-Martinair Cargo) niet noemen, maar met acht maanden brommen in een Amerikaanse cel en een boete, in ruil voor een bekentenis, kwam hij er nog relatief genadig vanaf. Een Amerikaanse rechter die zich echt boos maakt, zou tien jaar cel en één miljoen dollar boete op kunnen leggen. Dat is wat Meta Ullings (Martinair Cargo) boven het hoofd hangt sinds ze vorig jaar in de VS officieel in staat van beschuldiging is gesteld.

Het kan allemaal, volgens de Amerikaanse spelregels. Justitie mag volgens de Amerikaanse kartelwetgeving naar believen bedrijven belonen die meewerken aan kartelonderzoeken. Hoe eerder en meer een bedrijf klikt, hoe minder directeuren persoonlijk worden vervolgd. Wat KLM heeft gedaan om Wisbrun zo goed weg te laten komen, is in Amerikaanse nevelen gehuld. Dat de airline een flinke duit in ‘t Amerikaanse boetezakje heeft gedaan, zal niet in Wisbruns nadeel zijn geweest. Wist u trouwens dat de VS in 2009 een recordbedrag van 1 miljard dollar aan kartelboetes binnenhaalde? In de jaren negentig was dat gemiddeld 169 miljoen dollar per jaar.

Waarom antikarteljagers sommige sectoren en producten wel en andere niet op de korrel nemen, is voor de leek vaak moeilijk te doorgronden. Hadden Mick Jagger en Bono niet al lang achter de tralies moeten zitten vanwege het opdrijven van de prijzen voor concertkaartjes? Zijn de prijzen van babyluiers en ziektekostenverzekeringen nou zo gevarieerd? Wat ik als kartelleek wel kan zeggen, is dat het spelen van de Amerikaanse autoriteiten met bestraffingen en beloningen wat op chantage lijkt.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement