Maar dat is logischhh…

Het WK staat voor de deur. Als Nederlander verheug ik me op het Nederlands elft al, maar vooral op de heerlijk onnavolgbare analyses van ‘deskundigen’.

Zoals een warrig betoog van Cruijff, dat hij afsluit met een treffend schot voor open doel. En ik zal merkwaardig genoeg toch tevreden zijn met die wijsheid. Want zeg nou zelf… Johan zegt het en vindt het logisch!

Om in voetbaltermen te blijven, vorige week is de finale gespeeld
in de Champions League. En dan bedoel ik niet de
wedstrijd tussen Atlético en Real, maar de beslissing in de beruchte
203/204 procedure.
Zonder eerdere columns te herhalen, even de hoogtepunten.

Bij invoer moet je douanerechten en andere belastingen betalen.
Opslag en bewerken van goederen in de EU kan zonder
betaling (schorsing), maar dan moeten de goederen de EU
ook weer uit. Gaan ze niet of te laat weg, dan moet je toch betalen.
Bij gebruik van schorsing gaat er wel eens iets mis. De
goederen worden gestolen of vermist of je begaat een vergissing
(te laat aanbrengen of wederuitvoeren).

Om te voorkomen dat goederen dan niet worden belast, creëerde
de wetgever het onttrekkingsartikel (203) en het vergissingsartikel
(204). Verschil? 203 is heel streng, 1 foutje is direct
kassa. 204 is vergevingsgezinder en kleine verzuimen
zien we door de vingers. Maar wat is onttrekking? Het onttrekken
van goederen ziet op het (tijdelijk) belemmeren van
de douane bij het toezichthouden op de goederen. Maar de
Douane vond op een gegeven moment elke vergissing een zekere
belemmering, en elke belemmering is 203 en dus kassa.

Ook als 204 de vergissing door de vingers zou zien, koos de
Douane voor 203 en ging direct heffen.
Dat ging ook het Hof van Justitie te ver. Natuurlijk willen we
hard kunnen optreden als goederen op de EU markt dreigen
te komen zonder betaling van rechten. Maar als de wet vergissingen
toestaat, dan moet de Douane die ook accepteren.

Het Hof zegt nu met zoveel woorden: 203 geldt voor alle vormen
van onttrekking, maar als 204 een vergissing erkent en
zonder gevolgen laat, dan geldt 204 en is daarmee de 203/204-kous af. Althans voorlopig dan. Het Hof brengt enige nuance terug in het formeler wordende
douanerecht. Gelukkig maar, het begon erop te lijken dat elke
fout van een importeur direct werd bestraft . Niet echt de stimulans
waar de economie op zit te wachten.

Dat vraagt natuurlijk om een Cruijffi aanse samenvatting van
deze uitspraak. Een bescheiden poging: zolang je je niet onttrekt
aan het bestaan van de vergissing, hoef je je nooit te vergissen
over het bestaan van een onttrekking. Maar ja, dat is is logischhhh.

Raoul Ramautarsing

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement

Maar dat is logischhh… | NT

Maar dat is logischhh…

Het WK staat voor de deur. Als Nederlander verheug ik me op het Nederlands elft al, maar vooral op de heerlijk onnavolgbare analyses van ‘deskundigen’.

Zoals een warrig betoog van Cruijff, dat hij afsluit met een treffend schot voor open doel. En ik zal merkwaardig genoeg toch tevreden zijn met die wijsheid. Want zeg nou zelf… Johan zegt het en vindt het logisch!

Om in voetbaltermen te blijven, vorige week is de finale gespeeld
in de Champions League. En dan bedoel ik niet de
wedstrijd tussen Atlético en Real, maar de beslissing in de beruchte
203/204 procedure.
Zonder eerdere columns te herhalen, even de hoogtepunten.

Bij invoer moet je douanerechten en andere belastingen betalen.
Opslag en bewerken van goederen in de EU kan zonder
betaling (schorsing), maar dan moeten de goederen de EU
ook weer uit. Gaan ze niet of te laat weg, dan moet je toch betalen.
Bij gebruik van schorsing gaat er wel eens iets mis. De
goederen worden gestolen of vermist of je begaat een vergissing
(te laat aanbrengen of wederuitvoeren).

Om te voorkomen dat goederen dan niet worden belast, creëerde
de wetgever het onttrekkingsartikel (203) en het vergissingsartikel
(204). Verschil? 203 is heel streng, 1 foutje is direct
kassa. 204 is vergevingsgezinder en kleine verzuimen
zien we door de vingers. Maar wat is onttrekking? Het onttrekken
van goederen ziet op het (tijdelijk) belemmeren van
de douane bij het toezichthouden op de goederen. Maar de
Douane vond op een gegeven moment elke vergissing een zekere
belemmering, en elke belemmering is 203 en dus kassa.

Ook als 204 de vergissing door de vingers zou zien, koos de
Douane voor 203 en ging direct heffen.
Dat ging ook het Hof van Justitie te ver. Natuurlijk willen we
hard kunnen optreden als goederen op de EU markt dreigen
te komen zonder betaling van rechten. Maar als de wet vergissingen
toestaat, dan moet de Douane die ook accepteren.

Het Hof zegt nu met zoveel woorden: 203 geldt voor alle vormen
van onttrekking, maar als 204 een vergissing erkent en
zonder gevolgen laat, dan geldt 204 en is daarmee de 203/204-kous af. Althans voorlopig dan. Het Hof brengt enige nuance terug in het formeler wordende
douanerecht. Gelukkig maar, het begon erop te lijken dat elke
fout van een importeur direct werd bestraft . Niet echt de stimulans
waar de economie op zit te wachten.

Dat vraagt natuurlijk om een Cruijffi aanse samenvatting van
deze uitspraak. Een bescheiden poging: zolang je je niet onttrekt
aan het bestaan van de vergissing, hoef je je nooit te vergissen
over het bestaan van een onttrekking. Maar ja, dat is is logischhhh.

Raoul Ramautarsing

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement