Niet veel als de tariefstijging van het afgelopen jaar daarnaast wordt gezet: +457%. Wel veel als men zich beseft hoe hoog deze tarieven al zijn en wat de implicatie daarvan is voor supply chains. Voor veel producenten doet deze prijs de kostenvoordelen van produceren in China of Zuidoost-Azië ruim teniet, na een jaar waarin men al sterk werd getroffen door eerdere lockdowns.
Natuurlijk zullen de lezers van deze column de situatie in het Suezkanaal niet snel meer vergeten.

Toch denk ik dat de sterke stijging van de containertarieven sinds november 2020 in historisch perspectief nog meer bijzonder is. Mogelijk te vergelijken met de oliecrisis van 1973 toen de prijs van olie ook verviervoudigde en de wereldeconomie op een kantelpunt belandde. Net als olie is containertransport een commodity waar de wereldeconomie op drijft.

De bekende containerconsultants verwachten dat de congestie in zeehavens en de containertekorten nog het hele jaar zullen blijven voortduren en de tarieven hoog blijven. Zo verwacht Drewry pas na 2022 een substantiële verandering en moeilijker tijden voor reders – die er zeker zullen komen, mede door de ‘boom’ in nieuwbouworders. Er is voor een ‘staggering’ 1,45 miljoen teu in slechts drie maanden tijd besteld.

Stel dat Drewry gelijk heeft en de huidige situatie van terminalcongestie, gebrek aan containers en zeer hoge tarieven duurt nog twee jaar, dan zullen veel producenten zich achter de oren krabben. Heeft produceren aan de andere kant van de wereld nog wel zin? Kan dat niet veel voordeliger in Oost-Europa? Of toch in Nederland? Uit recent onderzoek van Berenschot blijkt dat reshoring weinig potentie heeft, maar is daarbij rekening gehouden met dit ‘nieuwe normaal’ in de container business? Eén van de meest inspirerende voorbeelden van reshoring is het bedrijf Capi Europe dat in Tilburg duurzaam en high-tech bloempotten produceert en productie terugbracht vanuit Azië. Wellicht is het echte kantelpunt in de huidige containercrisis dat re- en nearshoring van dergelijke producten toch meer kansrijk is dan we dachten.

Natuurlijk, met de huidige aanpak gaat het wellicht tot 2022 duren voor we gevaccineerd zijn. Maar uiteindelijk komt er een moment waarbij we weer naar het theater kunnen, weer kunnen reizen of de Michelingids verder kunnen afwerken. Dat betekent dat we meer diensten gaan consumeren dan goederen. Ook heeft vrijwel de hele werkende wereld dan het kantoor aan huis op orde en is voorzien van hard- en sportware. Dat betekent misschien wel een verzadigde vraag.

Het is dus ook goed mogelijk dat we volgend jaar op deze tijd te maken hebben met een ingezakte containermarkt. En ook dat is geen goed nieuws want ik hoop zeer dat de containersector haar huidige megawinsten verstandig investeert: in verduurzaming, maar zeker ook in de uitrol van 5G-netwerken en intelligente containers in plaats op een Pavloviaanse-wijze in megaschepen. Want nog steeds weten sommige verladers niet zeker of ze nu wel of geen containers aan boord hebben van de Ever Given.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding