Het schip met de container kwam op 3 oktober aan in Rotterdam, waar de container rond 22.00 uur werd gelost. De ontvangstexpediteur kreeg hiervan bericht. Nog geen uur later op dezelfde avond werd er een import-aangifte gedaan door een Rotterdams transportbedrijf, waarna in de nacht van 4 oktober een Belgische wegvervoerder de container bij de overslagterminal ophaalde. Dat Belgische bedrijf is niet meer te achterhalen, maar het Rotterdamse transportbedrijf via het aangiftenummer wél. Het bedrijf is gevestigd in een wat ‘lastige’ buurt.  De betrokken expediteur kreeg geen telefonisch contact met dit bedrijf. De expediteur wilde dan aangifte gaan doen van diefstal, maar dat bleek uiteindelijk niet mee te vallen, want er moet eerst een afspraak worden gemaakt, wat enkele dagen duurde.

Er werd toen zelfs contact gezocht met de Zeehavenpolitie, maar die had geen tijd, want precies op dat moment hield Greenpeace een actie in de haven van Rotterdam. Hierop moest de politie toezien, kreeg de expediteur te horen. Drie dagen na de diefstal kon de expediteur dan ook pas aangifte gaan doen, waarna er een onderzoek naar de diefstal werd gestart. Na tweeënhalve week kreeg de expediteur bericht van de politie, waarin de diefstal werd aangeduid als ‘overige (eenvoudige) diefstal’. Het onderzoek werd gestaakt, want er was geen verdachte gevonden.

Wat ik mij dan afvraag: heeft men het transportbedrijf wel goed nagetrokken?  Op het adres van de vervoerder in kwestie is tevens een import- en exportbedrijf in fruit gevestigd. Naar mijn bescheiden mening heeft er zich in deze containers dan ook iets geheel anders bevonden dan wrakken van auto’s en motoren. Een weldenkende crimineel zal een dergelijke container met deze inhoud, zeker gezien de geringe waarde ervan, niet stelen. Wij zullen het in ieder geval nooit te weten komen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding