Kolen op het vuur

column

De Rotterdamse haven draagt zijn steen(kool)tje bij aan de strijd tegen de klimaatverandering. ‘We’ moeten er wel 212 miljoen euro voor dokken uit de nationale schatkist, maar de Amerikaanse eigenaar van de Onyx-kolencentrale op de Maasvlakte heeft dan toch toegezegd het kolen stoken te willen staken.

Eerder dit jaar meldde Havenbedrijf Rotterdam al dat de kolenoverslag in de haven de afgelopen jaren flink is afgebouwd: van ruim 30 miljoen ton kolen in 2015 naar 17 miljoen ton vorig jaar. Ronkende resultaten, en toch voelen we aan ons water dat we een druppel laten vallen op een gloeiende plaat waaronder ongetwijfeld een hele hoop kolen liggen te knetteren.

Ongeveer gelijktijdig met het Rotterdamse Onyx-nieuws kwam uit India het bericht dat het staatsbedrijf Coal India daar drie nieuwe spoorlijnen gaat aanleggen om over een jaar of twee 330 miljoen ton kolen extra per jaar af te kunnen voeren uit de kolenmijnen. Coal India, dat recent de achtste plaats kreeg toebedeeld in een top-20 van bedrijven die sinds 1965 de meeste CO2 hebben uitgestoten, sprak eerder dit jaar al de ambitie uit om in 2024 de kolenproductie te hebben opgeschroefd tot een miljard ton op jaarbasis. Coal India zal, zo beloofde het bedrijf, ‘een strategische sleutelrol blijven spelen om aan India’s ­energievraag te voldoen’.

India kan niet zonder zijn kolen, ook niet omdat een arbeidsleger zo groot als de Nederlandse bevolking er zijn brood aan verdient. Niet voor niets was het India dat op de Klimaattop in Glasgow op het allerlaatste moment de slotverklaring wist af te zwakken door de wereldwijde ‘uitfasering’ van kolen te veranderen in een ‘afbouw’. China, dat de eigen kolenproductie onlangs verhoogde met een miljoen ton per dág om de energiecrisis het hoofd te bieden, en ook het VS van ‘klimaatvechter’ Joe Biden gingen maar al te graag in het Indiase voorstel mee. De plannen van Coal India spreken van de inzet van ‘geavanceerde’, ‘efficiënte’ technologie, met op den duur ook CO2-­afvang en -opslag, om de kolenenergie ‘schoner’ te maken, maar India peinst niet over een oplossing à la Rotterdam.

Het klimaat is niet gered met de Onyx-sluiting, er zal geen ijsbeer door worden gered, maar voor Rotterdam en omstreken is het natuurlijk goed nieuws. Door de schonere lucht kunnen we straks een paar maanden optellen bij onze levensverwachting en het uitgestoten kwik zal niet langer een plaaggeest zijn voor zwemmende regiogenoten als het harnasmannetje, van wie de lotgevallen toevallig elders in deze krant besproken worden.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

Kolen op het vuur | NT

Kolen op het vuur

column

De Rotterdamse haven draagt zijn steen(kool)tje bij aan de strijd tegen de klimaatverandering. ‘We’ moeten er wel 212 miljoen euro voor dokken uit de nationale schatkist, maar de Amerikaanse eigenaar van de Onyx-kolencentrale op de Maasvlakte heeft dan toch toegezegd het kolen stoken te willen staken.

Eerder dit jaar meldde Havenbedrijf Rotterdam al dat de kolenoverslag in de haven de afgelopen jaren flink is afgebouwd: van ruim 30 miljoen ton kolen in 2015 naar 17 miljoen ton vorig jaar. Ronkende resultaten, en toch voelen we aan ons water dat we een druppel laten vallen op een gloeiende plaat waaronder ongetwijfeld een hele hoop kolen liggen te knetteren.

Ongeveer gelijktijdig met het Rotterdamse Onyx-nieuws kwam uit India het bericht dat het staatsbedrijf Coal India daar drie nieuwe spoorlijnen gaat aanleggen om over een jaar of twee 330 miljoen ton kolen extra per jaar af te kunnen voeren uit de kolenmijnen. Coal India, dat recent de achtste plaats kreeg toebedeeld in een top-20 van bedrijven die sinds 1965 de meeste CO2 hebben uitgestoten, sprak eerder dit jaar al de ambitie uit om in 2024 de kolenproductie te hebben opgeschroefd tot een miljard ton op jaarbasis. Coal India zal, zo beloofde het bedrijf, ‘een strategische sleutelrol blijven spelen om aan India’s ­energievraag te voldoen’.

India kan niet zonder zijn kolen, ook niet omdat een arbeidsleger zo groot als de Nederlandse bevolking er zijn brood aan verdient. Niet voor niets was het India dat op de Klimaattop in Glasgow op het allerlaatste moment de slotverklaring wist af te zwakken door de wereldwijde ‘uitfasering’ van kolen te veranderen in een ‘afbouw’. China, dat de eigen kolenproductie onlangs verhoogde met een miljoen ton per dág om de energiecrisis het hoofd te bieden, en ook het VS van ‘klimaatvechter’ Joe Biden gingen maar al te graag in het Indiase voorstel mee. De plannen van Coal India spreken van de inzet van ‘geavanceerde’, ‘efficiënte’ technologie, met op den duur ook CO2-­afvang en -opslag, om de kolenenergie ‘schoner’ te maken, maar India peinst niet over een oplossing à la Rotterdam.

Het klimaat is niet gered met de Onyx-sluiting, er zal geen ijsbeer door worden gered, maar voor Rotterdam en omstreken is het natuurlijk goed nieuws. Door de schonere lucht kunnen we straks een paar maanden optellen bij onze levensverwachting en het uitgestoten kwik zal niet langer een plaaggeest zijn voor zwemmende regiogenoten als het harnasmannetje, van wie de lotgevallen toevallig elders in deze krant besproken worden.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding