In het jaarverslag 2021 van Schiphol wordt het risico, voor zover ik het kan vinden, alleen indirect benoemd als ‘onzekerheid in onze bedrijfsvoering als gevolg van de pandemie’. Als mitigerende maatregel wordt beschreven, dat veerkracht wordt gerealiseerd door aanpassingen in de organisatie.

Ook in het proces rond de capaciteitsdeclaratie voor dit zomer­seizoen is niet gesproken over een mogelijke flessenhals in de vorm van onderbezetting aan de personele kant. Die blinde vlek verontrust mij. En ik krijg zeker geen vertrouwen als de luchthaven aangeeft dat de problemen tot het einde van de zomer zullen aanhouden. Wanneer onze minister van Infrastructuur ook nog eens laat weten de problemen erg vervelend te vinden maar dat ze hardnekkig kunnen zijn, is dat evenmin een geruststelling. Een op z’n zachtst gezegd wat afstandelijke houding van de overheid, die niet echt veel betrokkenheid toont bij de gebruikers van de nationale luchthaven.

De overheid moet Schiphol behandelen als basisinfrastructuur waarop we met z’n allen blindelings moeten kunnen vertrouwen. Juist ook in moeilijke tijden. Een nutsfunctie, waarbij maatschappelijk belang soms zwaarder mag wegen dan winst en efficiency. Waarbij ook het dividendbeleid soms even aan de kant mag worden gezet en overheid en luchthaven dan samen oplossingen zoeken en creëren. Want het kan toch niet zo zijn dat we ons hier zomaar bij neerleggen? Schiphol is onze strategische verbinding met de rest van de wereld. Dus: wat gaan we eraan doen? Praktisch en snel. Want de tekorten aan gekwalificeerd personeel blijven er voorlopig nog en het probleem verspreidt zich ondertussen als een olievlek over de luchthaven.

De luchtvrachtkant op Schiphol is sinds vorige week eveneens ‘besmet’. Er zijn nu ook daar problemen doordat er te weinig gediplomeerde beveiligers zijn om onder meer de doorlaatposten tussen airside en landside te bemensen. Vorig jaar werd al flink in de openingstijden van deze posten gesneden om de financiële gevolgen van de coronacrisis voor Schiphol te beperken. Nu wordt de bezetting nóg meer beperkt door personeelstekorten. Het gevolg: lange rijen vracht aan airside die naar landside moeten en vice versa, en daardoor geregeld volgepakte achterterreinen van vrachtafhandelaars.

In delen van de dag is er geen beveiligingspersoneel aanwezig om de vrachtdolly’s naar en van airside door te laten. Het gaat daarbij om al eerder veilig verklaarde vracht die wordt begeleid door personeel van afhandelaars met een verdere clearance. De flessenhals is dat er niemand in het hokje zit om de slagboom open en dicht te doen en om toe te zien of alles volgens de regels gaat. Te gek voor woorden. Onorthodoxe maatregelen zijn noodzakelijk. Zet het leger desnoods in en geef hen versneld de opleiding tot surveillant beschermd gebied. Laat anders eigen beveiligingspersoneel van de grondafhandelaars die slagboom bedienen. Ga ook met de vrachtsector om de tafel over een slimme planning. Doe alsjeblieft snel iets om een compleet Schiphol-infarct te voorkomen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement