Bij navraag bij een betrouwbare Japanse bron werd me te verstaan gegeven dat ook in Japan inderdaad dingen aan het veranderen zijn in het arbeidsleven. Ook in het land van de rijzende zon is het kantoor minder heilig dan voorheen en wordt sinds corona vaker thuisgewerkt, en ook in Japan zijn personeelstekorten een item. Sterker: een laag geboortecijfer en vergrijzing zijn in het land al jaren een probleem, waardoor werkgevers nu meer hun best moeten doen om de jonge afgestudeerden die er nog wél zijn te verleiden om voor hen te kiezen.

Die jonge afgestudeerden zitten zeker niet achter het stuur van de bezorgwagens van Amazon. Alleen oudere generaties in Japan willen zich daar nog voor laten lenen. Op een persconferentie verklaarden de protesterende chauffeurs volgens Kyodo dat de werktijden vooral schrikbarend zijn geworden sinds het bedrijf artificial intelligence is gaan gebruiken om de bezorgroutes en het aantal te bezorgen pakketjes per chauffeur te bepalen. Mijn eigen bron had het over camera’s in de wagens die in de gaten houden of de chauffeurs bijvoorbeeld niet te lang over hun boterhammetje doen. ‘Straks gaan er collega’s tijdens het werk overlijden’, zo citeerde Kyodo een chauffeur.

Westerse talen hebben geen equivalent voor ‘karoshi’, het Japanse woord voor ‘dood door overwerk’, maar koppen als ‘Pakketbezorgers willen dat de politiek misstanden aanpakt’ en ‘Iedereen zit gevangen in het surveillance-net van Amazon’ hadden we redelijk recent wél ook in deze krant. Dat door alle personeelstekorten werknemers nu meer eisen kunnen gaan stellen, of het nou in het bezorgwereldje, elders in de logistiek of daarbuiten is, dat lijkt me een universeel fenomeen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement