Dan komen immers, een jaar of negen na ondertekening van de contracten, de hypermoderne containerterminals van RWG en APMT op Maasvlakte 2 in bedrijf. De impact daarvan valt moeilijk te overschatten: verschuivende pakketten, sociale onrust en een grondige herziening van de concurrentieverhoudingen in de overslagsector zijn slechts enkele van de vele implicaties. De mondiale blokvorming in de lijnvaart versterkt die gevolgen nog.

De laatste maand van dit jaar werpt zijn schaduw al vooruit. MSC heeft met het verschuiven van zijn Oost/West-diensten van ECT naar APMT de aanzet gegeven voor een terminalspel, waarin het komende jaar nog vele zetten zullen volgen. Openingszet daarin was overigens het besluit van Maersk Line om zijn spoorlading over te hevelen van zijn bestaande terminal naar de nieuwe volautomatische faciliteit op Maasvlakte 2. Daarmee werd een eerste plaagstootje uitgedeeld aan ECT, dat tot dan toe de spoorcontainers voor APMT1 op de trein zette.

En toen was er opeens het onverwachte vertrek van Jan Westerhoud, al ruim tien jaar topman van ECT, sinds jaar en dag de marktleider in de Rotterdamse containersector. Onverwacht in die zin dat er maar twee weken zitten tussen de aankondiging en zijn pensionering op 62-jarige leeftijd per 31 december en het feit dat er nog geen opvolger is benoemd. Die gang van zaken is voor functies van dit kaliber zeer ongebruikelijk. Niet onverwacht in die zin dat er in havenkringen al meer dan een jaar werd gespeculeerd over het mogelijke vertrek van Westerhoud, die zich keihard opstelde in het conflict met Havenbedrijf Rotterdam over de toewijzing van terminals op Maasvlakte 2. Na het pijnlijke verlies in de Rotterdamse rechtbank was eigenlijk wel duidelijk dat zijn positie onhoudbaar was geworden.

ECT is één van de grootste klanten van de havenbeheerder en de twee zitten om de haverklap over allerlei kwesties met elkaar aan tafel. Om er een paar te noemen: de aanleg van de interne baan, de organisatie van het spoorvervoer en de toekomst van de ‘oude’ Home Terminal, waarvan de oplossing nauw samenhangt met het slepende dossier Rotterdam Cool Port. Partijen hebben elkaar weliswaar plechtig beloofd dat de claimzaak die kwesties niet zou belasten, maar waarnemers zijn ervan overtuigd dat dat wel degelijk het geval is geweest.

Twee vragen dringen zich nu op. Zet ECT de claimzaak door of ziet het bedrijf af van hoger beroep? Dat antwoord zullen we uiterlijk op 24 december horen. De tweede is wie Jan Westerhoud gaat opvolgen en wanneer hij (of zij) benoemd wordt. Die twee hangen uiteraard met elkaar samen. Denkbaar is dat Westerhoud voor zijn vertrek toch nog beroep instelt tegen de vernietigende uitspraak van de Rotterdamse rechter, al was het maar om zijn opvolger de kans te geven de zaak te laten vallen en vervolgens met het Havenbedrijf een plan voor een gezamenlijke aanpak te maken. Het zou dan een voordeel zijn als de opvolger nog voor het eind van het jaar wordt benoemd.

Het valt zeer te hopen dat er op zeer korte termijn een opvolger wordt benoemd, die de relatie met de havenbeheerder vervolgens zo snel mogelijk zal moeten herstellen, want de claimkwestie hangt al veel te lang als een zwaard van Damocles boven de haven. Het is de hoogste tijd dat er rust in de tent komt. En Westerhoud heeft dat zwaard niet meer nodig en kan van zijn welverdiende rust gaan genieten. Want zoveel krediet willen we hem wel geven: hij heeft als een leeuw gevochten voor ‘zijn zaak’.