Al bij de inwerkingtreding van het Mobiliteitspakket liet de Europese Commissie weten zelf ongelukkig te zijn met de maatregelen. Het lag toen al voor de hand dat de terugkeerplicht voor trucks en de cabotage-eisen voor veel extra CO2-uitstoot zouden zorgen, en Brussel hield nadrukkelijk de optie open dat er nieuwe wetsvoorstellen nodig zouden zijn om het Mobiliteitspakket in lijn te brengen met de klimaatdoelen. Het mocht dus eigenlijk geen verrassing meer zijn dat de vrees van de Commissie vervolgens in de onderzoeksresultaten bewaarheid werd.

Het is heus niet alleen kommer en kwel met het Mobiliteitspakket. Het primaire doel van de maatregelen is een uniform handhavingsbeleid in de EU. Daar zijn goede maatregelen voor genomen. Het is te prijzen dat Brussel de invoering van de digitale tachograaf in een stroomversnelling brengt en paal en perk probeert te stellen aan brievenbusfirma’s. Dat zijn welkome stappen om oneerlijke concurrentie over de ruggen van chauffeurs en mkb’ers tegen te gaan.

Het tweede doel is verbetering voor de arbeidsomstandigheden van chauffeurs. Hoewel ook dit een prijzenswaardig en broodnodig initiatief is, heeft Brussel de plank op verschillende punten flink misgeslagen. Bij de terugkeerplicht voor voertuigen en de nieuwe cabotage-eisen voor gecombineerd vervoer is dat inmiddels op een pijnlijke manier zichtbaar geworden. Voor andere maatregelen geldt dat ze soms zo onlogisch zijn, dat ze welhaast zonder enige ruggenspraak met de markt tot stand moeten zijn gekomen. Zo is het moeilijk uit te leggen dat een chauffeur niet mag rusten in zijn eigen cabine omdat de Commissie denkt dat een spartaans stapelbed in een goedkoop hotel een beter uitgeslapen chauffeur oplevert.

Het Mobiliteitspakket is het product van jarenlang onderhandelen, protesteren, amenderen en aanpassen. De voorstellen van de Commissie zorgden van begin af aan voor grote verdeeldheid tussen de lidstaten en het product is een pakket aan maatregelen waar niemand echt tevreden over kan zijn. Inmiddels loopt er een groot aantal bezwaren en rechtszaken tegen het Mobiliteitspakket. Vooral Oost-Europese lidstaten voelen zich benadeeld en willen van de maatregelen af. Verrassend genoeg heeft ook België zich bij de procedures aangesloten.

Nu de druk op Brussel verder toeneemt om aanpassingen te doen, lijkt het erop dat dit moeizame compromis nu alweer stap voor stap afgebroken wordt. Als de Commissie straks daadwerkelijk als een spijtoptant met nieuwe wetsvoorstellen komt om het eigen pakket ongedaan te maken, zullen oost en west in Europa opnieuw tegenover elkaar komen te staan. De Commissie zal er dan alles aan moeten doen om met alternatieven voor de terugkeerplicht te komen die minder in strijd zijn met andere doelen. Het probleem van social dumping is te belangrijk om het erbij te laten zitten.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding