Grensoverschrijdend spoorgoederenvervoer is namelijk nog altijd te ingewikkeld in Europa. Er worden overal verschillende eisen gesteld aan het spoor, de locomotief en het personeel. Dat is al jaren bekend, maar toch verandert er bitter weinig. Probleem is dat geen van de Europese landen hierbij daadwerkelijk het voortouw neemt. De individuele EU-lidstaten zien kennelijk het belang ervan nog niet voldoende, misschien omdat ze elkaar nog te veel als concurrerende economische zones zien. Een goede verbinding van de één, gaat ten koste van het vestigingsklimaat voor de ander. Dat speelt niet alleen internationaal, ook op regionaal niveau wordt er door de lokale overheden onderling soms een concurrentiestrijd gevoerd. Cabooter vertelt daarover op pagina 9: ‘Leg maar eens uit aan de Chinezen dat wij in Venlo concurreren met Amsterdam en Rotterdam’. Om over de rivaliteit tussen de verschillende internationale zeehavens nog maar te zwijgen.

Het spoor is er wellicht een voorbeeld van, dat ook in Europa de eigen belangen voor het algemeen belang gaan. Anders zou grensoverschrijdend spoorvervoer al lang geregeld zijn. Want wie is daar op tegen? Het is de enige mogelijkheid voor zero emissie zwaar transport over lange afstanden. De praktijk is dus veel weerbarstiger. Zo heeft Duisburg fel geprotesteerd tegen de ontwikkeling van de railterminal in Venlo. Kennelijk zien de Duitsers een grote railterminal in hun achtertuin niet zitten. Ze zijn bang dat er economische activiteit weglekt naar de Limburgers. En de Betuweroute is nou ook niet echt een goed voorbeeld van internationale samenwerking. Het duurt nog jaren voordat het Duitse deel van de Betuweroute er ligt. Datzelfde geldt overigens voor het passagiersvervoer per trein, als we kijken naar hoe ingewikkeld het was om de spoorlijn Breda-Antwerpen rijdend te krijgen. En als Nederland, Duitsland en België al niet goed kunnen samenwerken op dit gebied, hoe vergaat het dan de andere Europese landen?

Grensoverschrijdend Europees vervoer wordt nog altijd voor het grootste deel per truck uitgevoerd. Het ziet er niet naar uit dat dit de komende jaren zal veranderen. Want ondanks alle goede bedoelingen en pr-initiatieven van de Europese Unie, is het de vraag wat er nu concreet gebeurt vanuit Brussel. Zolang het spoorvervoer vooral op nationaal niveau wordt geregeld, met alle uiteenlopende nationale belangen, is dat waarschijnlijk niet zoveel. Daar zal een ambtelijk feestje als het ‘Europees Jaar van het Spoor’ helaas weinig aan veranderen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding