Met de nieuwe cao wordt eindelijk iets gedaan aan de vaak moeilijke omstandigheden waaronder chauffeurs de afgelopen periode hun werk hebben moeten doen. Eigenlijk waren werkgevers en werknemers het al lang eens dat zij recht hadden op standkachels en airco’s om die pijn iets te verzachten, maar doordat de cao-gesprekken bleven hangen op de salarisverhogingen, kon dat tot nu toe niet geregeld worden.

Laten we niet vergeten dat de 150.000 werknemers in transport en logistiek al sinds januari 2019 op hetzelfde loonniveau zaten. Aan het begin van de coronacrisis leek het erop dat de impact op de branche gigantisch zou zijn, waardoor loonsverhogingen niet aan de orde konden zijn. De cao liep sindsdien ongewijzigd door, maar met de kennis van nu kunnen we concluderen dat die noodgreep niet bepaald noodzakelijk was. De meeste transportbedrijven hebben na de eerste schrikreactie in maart en april immers laten zien dat ook in coronatijd prima resultaten geboekt konden worden. De loonsverhoging met in totaal 6,75% biedt de werknemers een broodnodig koopkrachtherstel.

Natuurlijk zijn er niet overal positieve geluiden. De horeca ligt al lange tijd plat en ook het evenemententransport hangt al sinds begin vorig jaar in de touwen. Het is voor het eerst dat zich dergelijke grote verschillen tussen de verschillende segmenten in het wegvervoer aftekenen. Gemiddeld genomen nemen de volumes echter toe en komen er geluiden uit de markt dat de vrachtwagens overvol zitten. Met het zicht op verregaande versoepelingen van de coronamaatregelen na de zomer – als we Hugo de Jonge mogen geloven gaan we in september terug naar ‘normaal’ – mogen zelfs de café- en festivalbevoorraders weer hopen op een rooskleurigere toekomst. Het is goed dat de sector nu heeft gezorgd voor een cao die optimistisch vooruitkijkt, in plaats van te blijven hangen in de malaise die maar geldt voor een relatief klein deel van de ondernemers.

Met het akkoord verdwijnt de onzekerheid die gepaard ging met de impasse waarin werkgevers en werknemers zichzelf gemanoeuvreerd hadden. Wanneer de leden van de bonden en TLN instemmen met het bereikte onderhandelingsresultaat, zijn acties van de baan en krijgen chauffeurs hun langverwachte en verdiende verbetering van de werkomstandigheden. Voor de gemoedsrust is het goed dat de partijen zijn uitgekomen op een cao die twee jaar loopt in plaats van een akkoord dat alleen geldt voor 2021. Toch is het zaak om ervoor te zorgen dat de gesprekken voor 2023 en verder tijdig beginnen. Uitstel mag niet de norm worden.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding