Ondertussen heeft het Havenbedrijf Rotterdam maar liefst 175 miljoen euro geïnvesteerd in de aanleg van de interne baan. Die zou oorspronkelijk vorig jaar in gebruik worden genomen. Toen dat niet werd gehaald en er besloten werd om toch te kiezen voor bemande voertuigen, werd de boodschap: ‘eind dit jaar’. Het einde van het jaar nadert al, en nu durft het Havenbedrijf er zelfs geen datum meer op te plakken en zegt het: ‘zo snel mogelijk’. Duidelijk is dat ingebruikname dit jaar zeer onwaarschijnlijk is. Het lege asfalt ligt er inmiddels al een tijdje, maar de aansluiting van de baan op de terminals zelf moet nog gemaakt worden.

En dat blijkt nog een heikel punt. Achter de schermen wordt op dit moment stevig onderhandeld tussen havenbedrijf en de terminals over die aansluiting en de verdeling van de kosten om containers uit te wisselen. De ene terminal profiteert immers meer van de CER dan de andere. Wie er minder aan heeft, zal niet willen opdraaien voor de efficiencyverbetering bij een concullega. Ook werken niet alle terminals met dezelfde systemen qua technische aansluiting. De meeste terminals wilden altijd een geautomatiseerd systeem en volgens hen zijn tijdens het spel de regels veranderd door de keuze voor bemand. Het Rotterdamse Havenbedrijf moet volgens hen dan ook maar de extra kosten van die keuze dragen. Bovendien zijn de terminals nooit schuw geweest om keihard te onderhandelen met het havenbedrijf als het gaat om hun financiële bijdrage aan het havencomplex.

De onderhandelingspositie van het Rotterdamse Havenbedrijf is niet te benijden. De grootste investering is immers al gemaakt, die 175 miljoen voor de aanleg van het zeventien kilometer lange stelsel van betonbanen, en daarmee is het niet gebruiken van de CER eigenlijk geen optie meer. Dat weten de terminals natuurlijk ook en dat komt ze in de onderhandelingen heel goed uit.

De vrees van de vakbond dat de CER vooral een ‘verspilling van geld is’, lijkt hierdoor toch een beetje bewaarheid te worden. Het lijkt erop dat niet alle terminals de urgentie voelen om containers op korte termijn via de interne baan uit te wisselen, anders waren ze er al lang uitgekomen. Waarschijnlijk zal het havenbedrijf, wil het tot een akkoord komen met de terminals, opdraaien voor een groter deel van de exploitatie dan voorheen ingeschat.

Overigens is de vakbond hierbij zeker niet helemaal brandschoon. Teleurstellend is dat er zo ontzettend veel tijd, energie en goodwill verspild is met de discussie over bemand of onbemand, iets wat voor de logistieke sector als geheel natuurlijk een non-issue is. Die wil vooral de efficiency van de Rotterdamse haven als geheel verbeteren. Of een karretje nou door een computer of een havenwerker wordt bestuurd, is voor het algemene belang niet relevant. Dat had de vakbond ook moeten beseffen. Nu de infrastructuur er ligt op de Maasvlakte, is het vooral zaak om die te gebruiken.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding