212 miljoen voor een kolencentrale. Goede deal?

Commentaar

Je koopt als Amerikaanse investeerder in 2019 drie Duitse kolencentrales en een Nederlandse voor (naar verluidt) zo’n 200 miljoen euro, wetende dat overheden eigenlijk van je af willen. Vervolgens maak je twee jaar later een deal met het Rijk om de gloednieuwe Nederlandse centrale te sluiten tegen een vergoeding van 212 miljoen. Alles wat je vervolgens nog verdient met de Duitse centrales is pure winst.

De betreffende kolencentrale op de Maasvlakte kost de Nederlandse belastingbetalers zodoende heel veel geld. Immers, de centrale is pas een paar jaar in bedrijf. De bouw van de eenheid – van 2007 tot 2016 – kostte al zo’n 1,5 miljard euro, ook al met veel financiële steun van de Nederlandse overheid.

Toen Riverstone (opgezet door twee ex-bankiers van Goldman Sachs), de kolencentrale in 2019 kocht, was al bekend dat het kabinet uiterlijk in 2030 de centrale wilden sluiten. Een Kamermeerderheid had in november 2015 al besloten dat alle kolencentrales dicht moesten en bevestigde dit in september 2016. Maar de Amerikanen wisten ongetwijfeld dat ze er een mooie vergoeding uit konden slepen. En dat voelt verkeerd. Toch is dat hoe het Nederlandse rechtssysteem werkt. Een eenmaal afgegeven vergunning is geldig, en je kunt niet zomaar tegen een onderneming zeggen dat ze hun activiteiten moeten staken zonder daarvoor compensatie te geven.

Misschien had de overheid er twee jaar geleden beter aan gedaan om zelf dan maar de centrale te kopen. Dan waren we ongetwijfeld veel goedkoper uit geweest dan nu het geval is. Het is verder niet ondenkbeeldig dat ook andere grote (chemische) bedrijven, raffinaderijen en elektriciteitscentrales in Nederland die de komende decennia fors moeten investeren en innoveren om vanuit een fossiel gedreven productie om te schakelen naar een klimaatneutrale productie, het kabinet gaan vragen om een forse compensatie voordat ze stoppen met CO2 uitstoten.

Demissionair staatssecretaris Yesilgöz van Economische Zaken en Klimaat heeft twee bureaus, KPMG en Mace, onderzoek naar de subsidieverlening laten doen en die concludeerden volgens hem dat die ‘niet te ruim’ is. Dat schept ruimte voor precedentwerking.

Volgens Yesilgöz daalt de CO2-uitstoot in Nederland met het sluiten van de Rotterdamse centrale met drie miljoen ton per jaar. Althans, mits de stroomproductie volledig wordt vervangen door CO2-neutrale stroomproductie. De cfo’s van vervuilende bedrijven zitten waarschijnlijk al te rekenen. Benieuwd of Yesilgöz deze deal ook heeft afgestemd met haar collega van Financiën.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

212 miljoen voor een kolencentrale. Goede deal? | NT

212 miljoen voor een kolencentrale. Goede deal?

Commentaar

Je koopt als Amerikaanse investeerder in 2019 drie Duitse kolencentrales en een Nederlandse voor (naar verluidt) zo’n 200 miljoen euro, wetende dat overheden eigenlijk van je af willen. Vervolgens maak je twee jaar later een deal met het Rijk om de gloednieuwe Nederlandse centrale te sluiten tegen een vergoeding van 212 miljoen. Alles wat je vervolgens nog verdient met de Duitse centrales is pure winst.

De betreffende kolencentrale op de Maasvlakte kost de Nederlandse belastingbetalers zodoende heel veel geld. Immers, de centrale is pas een paar jaar in bedrijf. De bouw van de eenheid – van 2007 tot 2016 – kostte al zo’n 1,5 miljard euro, ook al met veel financiële steun van de Nederlandse overheid.

Toen Riverstone (opgezet door twee ex-bankiers van Goldman Sachs), de kolencentrale in 2019 kocht, was al bekend dat het kabinet uiterlijk in 2030 de centrale wilden sluiten. Een Kamermeerderheid had in november 2015 al besloten dat alle kolencentrales dicht moesten en bevestigde dit in september 2016. Maar de Amerikanen wisten ongetwijfeld dat ze er een mooie vergoeding uit konden slepen. En dat voelt verkeerd. Toch is dat hoe het Nederlandse rechtssysteem werkt. Een eenmaal afgegeven vergunning is geldig, en je kunt niet zomaar tegen een onderneming zeggen dat ze hun activiteiten moeten staken zonder daarvoor compensatie te geven.

Misschien had de overheid er twee jaar geleden beter aan gedaan om zelf dan maar de centrale te kopen. Dan waren we ongetwijfeld veel goedkoper uit geweest dan nu het geval is. Het is verder niet ondenkbeeldig dat ook andere grote (chemische) bedrijven, raffinaderijen en elektriciteitscentrales in Nederland die de komende decennia fors moeten investeren en innoveren om vanuit een fossiel gedreven productie om te schakelen naar een klimaatneutrale productie, het kabinet gaan vragen om een forse compensatie voordat ze stoppen met CO2 uitstoten.

Demissionair staatssecretaris Yesilgöz van Economische Zaken en Klimaat heeft twee bureaus, KPMG en Mace, onderzoek naar de subsidieverlening laten doen en die concludeerden volgens hem dat die ‘niet te ruim’ is. Dat schept ruimte voor precedentwerking.

Volgens Yesilgöz daalt de CO2-uitstoot in Nederland met het sluiten van de Rotterdamse centrale met drie miljoen ton per jaar. Althans, mits de stroomproductie volledig wordt vervangen door CO2-neutrale stroomproductie. De cfo’s van vervuilende bedrijven zitten waarschijnlijk al te rekenen. Benieuwd of Yesilgöz deze deal ook heeft afgestemd met haar collega van Financiën.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding