Daarbij gaat het niet alleen om de liquidaties en moorden die met de cokehandel gepaard gaan, maar evenzeer om de enorme bedragen die in die handel omgaan. De miljardenwinsten van de drugsbendes overtreffen de budgetten van welke opsporingsdienst dan ook. Daarmee kunnen de kopstukken vrijwel onbeperkte middelen inzetten om aan opsporing en vervolging te ontkomen.

De twee ambtsdragers, beiden burgervaders van internationale allure en bekend met de havenpraktijk, zullen zich gerealiseerd hebben dat streng controleren veel makkelijker gezegd dan gedaan is. De VS heeft na ‘9/11’ geprobeerd 100%-controle van alle binnenkomende containers in te voeren. Dat is maar zeer gedeeltelijk gelukt. Importeurs zijn verplicht voor binnenkomst van hun boxen in de VS gedetailleerde ladinginformatie te verschaffen, waardoor er in elk geval een administratieve controle mogelijk is. Maar dat is nog wat anders dan een fysieke inspectie van elke container in de haven.

Toch is het veel te gemakkelijk om de noodkreet van de twee richting de Nederlandse en Belgische regering af te doen als scoringsdrift of luchtfietserij. Als we Aboutaleb mogen geloven, wordt nu slechts 1% van de betreffende containers gecontroleerd. Politie en douane mogen dan met enige regelmaat vangsten van ettelijke tonnen cocaïne melden, het is een publiek geheim dat via de twee havens een veelvoud ongehinderd langs de controles komt.

Deltalinqs wijst er terecht op dat 100%-controle enorme investeringen in onder meer havenuitrusting, scanners en mankracht vereist. Daarnaast zou er volgens de belangenclub veel meer ingezet moeten worden op het verzamelen van informatie in Zuid-Amerika. Voor dat doel schijnt daar nu welgeteld één Nederlandse functionaris rond te lopen. Ook stelt de vereniging terecht dat de cokecriminaliteit Europees moet worden aangepakt.

Zulke valide argumenten zijn bepaald geen reden om dan maar achterover te leunen. 100%-controle is misschien niet haalbaar, maar 1% is gewoon veel te weinig. Zoals het bijna lachwekkend is dat één Nederlandse opsporingsambtenaar het op moet nemen tegen de complete Zuid-Amerikaanse cokemaffia. Daarom zal inderdaad fors geïnvesteerd moeten worden in uitbreiding van de controle- en opsporingscapaciteit, zowel in Europa als Zuid-Amerika.

Het is een illusie om te denken dat de smokkel van cocaïne en de daarmee verbonden criminaliteit volledig is uit te bannen. Maar we kunnen wel proberen om de situatie beheersbaar te maken. Niets doen is geen optie. Tenzij we willen leven in een wereld waarin we de brute moorden op crimefighter en journalist Peter R. de Vries en advocaat Derk Wiersum voor lief nemen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement