De Rotterdamse rechter De Bruin doet namelijk pas (uiterlijk) woensdag 26 februari uitspraak in het kort geding van de ondernemingsraad tegen de directie van het bedrijf met als inzet de opkomstplicht, die het bedrijf de werknemers oplegt. Dat verveelt zich te pletter omdat er al twee maanden geen schip meer aan een van de kades van het bedrijf is gesignaleerd en de laatste containers al weken geleden zijn opgehaald.

Vijf maanden geleden maakte directeur Peter Pesselse na het verlies van enkele grote diensten bekend dat Uniport per 31 maart ophoudt te bestaan. Daarna is het snel gegaan. De resterende klanten, CMA CGM, Eimskip, Hapag-Lloyd, WEC en Unifeeder haalden hun diensten in hoog tempo weg bij het bedrijf in de Rotterdamse Waalhaven en stuurden hun schepen naar andere terminals en havens.

Weggejaagd

Volgens de raadsman van Pesselse, Raymond de Bok, was dat de schuld van de werknemers. Zij zouden de resterende klanten hebben weggejaagd met twee werkonderbrekingen eind vorig jaar en een langzaamaan-actie. Hij betoogde dat de werknemers ‘niet beloond mogen worden met vrijstelling met 100% doorbetaling van het loon’. De Bok: ‘Dat voelt niet goed’.

Pesselse probeerde zijn zaak kracht bij te zetten door te wijzen op de huidige achterstanden in de Rotterdamse containersector als gevolg van twee stormen kort na elkaar. ‘Er is nu veel congestie. We hadden een rol kunnen  spelen in het oplossen daarvan.’

De rechter leek er niet van onder de indruk en constateerde dat het om een zeer uitzonderlijke situatie gaat. Ook wilde ze weten of er op de terminal iets anders te doen valt, behalve ‘kaarten, darten of naar het plafond kijken’.

Negentiende-eeuws

De advocaat van de ondernemingsraad, Peter Lelijveld concludeerde na afloop van de zitting hoopvol dat Uniport niet heeft kunnen aantonen wat het belang is van de opkomstplicht terwijl er niets te doen valt. Hij noemde de opstelling van Uniport, een onderdeel van het havenconcern Steinweg-Handelsveem, ‘negentiende-eeuws’. Ook sprake hij van chantage, omdat Pesselse te kennen zou hebben gegeven dat de werknemers thuis mogen blijven als ze instemmen met het aangeboden sociaal plan.

Op de zitting erkende hij bereid te zijn om over vrijstelling te praten als de werknemers instemmen met het aangeboden sociaal plan. Dat komt in hoofdlijnen neer op het herplaatsen van 67 werknemers bij andere havenbedrijven en een ontslagvergoeding van 1,7 maal de huidige transitievergoeding voor de overblijvende ongeveer honderd werknemers. Die vinden dat veel te mager en willen dat Steinweg twintig miljoen euro op tafel legt voor ontslagvergoedingen.

Hoongelach

De ondernemingsraad zegt geen advies over de aangekondigde bedrijfssluiting uit te brengen, zolang er geen overeenstemming is over het sociaal plan. Maar volgens De Bok is het precies omgekeerd. ’Zo lang de ondernemingsraad geen advies uitbrengt, kan er geen ontslagvergunning worden aangevraagd en dus geen ontslagvergoeding worden betaald. Alles staat stil en alleen de ondernemingsraad kan dat doorbreken.’

Volgens hem is het dan ook niet de directie die de werknemers gijzelt door ze verplicht op te laten komen, ‘maar gijzelt de ondernemingsraad de directie’. Een onderdrukt hoongelach van het publiek, in het overigens veel te krappe zittingszaaltje, was zijn deel.