De man werkte al sinds januari 1980 bij het Havenbedrijf, in verschillende functies. Bij zijn laatste klus werkte hij Assistent Asset Manager bij de afdeling Constructions & Dredging. Deze afdeling, waar ongeveer 35 mensen werken, houdt toezicht op de veiligheid en kwaliteit van kademuren, steigers, boeien en oevers in de haven en moet er tevens voor zorgen dat de vaarwegen en havens diep genoeg blijven zodat schepen niet vastlopen.

De man verdiende er maandelijks 4.596,98 euro, exclusief vakantietoeslag op basis van een 36-urige werkweek, maar vond dit duidelijk niet genoeg. In 2018 declareerde hij 886 overuren, gemiddeld 73 uur extra per maand. Dat leverde hem dat jaar bijna 44.000 euro extra op. Veel, maar het jaar daarna deed hij er nog een schepje bovenop. Naar eigen zeggen werkte hij toen 1114 uur extra, goed voor bijna 56.000 euro.

Een groot deel van de overuren in beide jaren vulde hij pas in op de speciale ‘tijdbrieven’, nadat zijn leidinggevende andere overuren die al genoteerd waren goedkeurde. Dat was ook de reden dat hij pas zo laat tegen de lamp liep. ‘Een heimelijke wijze van opereren’, aldus het Havenbedrijf bij de latere rechtszaak.

Uitleg

Begin 2020 begon er toch bij het Havenbedrijf iets te dagen: hier klopte iets niet. Op 14 februari 2020 moest de man bij zijn leidinggevende komen om uitleg te geven. Bij dit gesprek gaf hij toe na akkoord van zijn chef nog uren toegevoegd te hebben. Maar de werknemer stelde alle overuren wel echt gemaakt te hebben, onder meer omdat hij op verzoek van de afdeling communicatie foto’s gemaakt had en bewerkt had. Bij enkele overuren in 2019 stelde hij een ‘fout gemaakt’ te hebben, omdat hij na ‘het overlijden van zijn schoondochter en een onderzoek in het ziekenhuis in de war was.’

Het Havenbedrijf deed verder onderzoek na deze verklaring en een week later werd de man op staande voet ontslagen. De communicatieafdeling wist namelijk niets van de hoge urendeclaraties. Ze hadden hem alleen gevraagd om -omdat hij hobbyfotograaf was- op plekken waar hij voor zijn werk toch al was, vrijblijvend foto’s te nemen. Slechts één keer had hij een specifieke foto-opdracht gekregen.

Er was hem nooit gevraagd buiten werktijd, in de avonduren of weekenden foto’s te nemen. Ook correspondeerden de overuren niet met de foto’s die de werknemer had geleverd. Zo declareerde hij tussen oktober 2019 en januari 2020 bijna 300 overuren, terwijl hij maar van één object, een bouwhek, foto’s leverde.

Ook had de man verschillende keren aan brommers gesleuteld en ook die uren gedeclareerd. Alleen die uren wilde hij terugbetalen aan het Havenbedrijf en alle andere overuren niet, omdat hij die naar eigen zeggen ook echt gemaakt had. Hij zou de foto’s namelijk niet alleen genomen hebben, maar ook bewerkt, wat naar eigen zeggen een tijdrovende klus was.

Vergoeding

De rechter geeft echter het Havenbedrijf gelijk, hij gelooft ook niet dan de man in twee jaar tijd maar liefst 2000 overuren heeft gemaakt. Ook het verzoek van de werknemer om hem dan geen overuren te betalen, maar een vergoeding van 3 euro bruto per bekeken foto over 5.161 foto’s (15.483 euro totaal) en 35 euro bruto per bewerkte foto (over 2.546 bewerkte foto’s, ofwel 89.110 euro) is afgewezen.

De rechter kwam de werknemer wel op één punt tegemoet. Normaliter maakt iemand in zijn functie ongeveer 11 overuren per maand, aldus gegevens van het Havenbedrijf. Die uren moet het Havenbedrijf hem wel betalen, wat neerkomt op 13.716,08 euro over 2018, 2019 en januari 2020.

De man hoeft dan ook geen 99.664,95 euro terug te betalen, zoals het Havenbedrijf eerst eiste, maar 85.948,87 euro. En omdat ongeveer 10.000 euro al verrekend is met het salaris, staat nu nog ongeveer 75.000 euro open.

Operatie Citroen

Het is niet de eerste keer dat het Havenbedrijf fraude pas laat op het spoor is. Zo kon een voormalig contractmanager op de afdeling Finance 457.000 euro achterover drukken.

Dit geld werd tussen 2016 en 2018 betaald aan FMS Group, een bedrijf van een familielid. Het was zogenaamd voor de levering van personeel, maar er werd nooit personeel geleverd. De fraude met de spookfacturen werd pas in 2018 ontdekt, toen een alerte medewerker van ING Bank twijfels had over de overboekingen. Intern waren de betaalopdrachten niet goed gecontroleerd.

FMS kon niet bewijzen dat er voor de gefactureerde bedragen ook werk geleverd was, waarna het Havenbedrijf KPMG Advisory inhuurde om de de zaak uit te zoeken. Dat onderzoek kostte nog eens 380.000 euro. De IT-manager en zijn neef werden in 2022 ook veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 maanden in de zaak die bij het Havenbedrijf intern ‘Operatie Citroen’ wordt genoemd.

Gedeclareerde overuren:

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement