De nu aangekondigde terminal moet uiteindelijk een capaciteit krijgen van zes tot zeven miljoen teu per jaar, blijkt uit de gezamenlijke bekendmaking van Terminal Investment Limited (TIL), onderdeel van MSC, en Hutchison Ports, het moederbedrijf van ECT. Het plan is om de hele 2,6 kilometer lange noordkant van het ongeveer 250 hectare grote Delta-schiereiland op de Maasvlakte te transformeren tot een MSC-faciliteit.

Die ontstaat door samenvoeging van de twee huidige terminals aan die kade. Aan de oostelijke kant ligt de zogenoemde Delta Dedicated North terminal van de joint venture van TIL en Hutchison Ports ECT. Die is al exclusief in gebruik voor de afhandeling van de Zwitsers/Italiaanse containerreus en draait al jaren op de grens van zijn afhandelingscapaciteit.

De westelijke kant is een verhaal apart. Het gaat hier om de voormalige multi-user terminal van ECT, waar verschillende klanten werden afgehandeld. Die kwam ooit na een lange en bittere strijd in handen van Maersk-dochter APM Terminals en werd zo onder de naam APM Terminal Rotterdam (APMTR) een blauwe enclave op een voor de rest oranje schiereiland, ECT’s Delta-terminal.

Na opnieuw langdurige en zeer complexe onderhandelingen slaagde Hutchison Ports ECT er ruim een jaar geleden in om de terminal via een overname opnieuw in handen te krijgen. Maar hoewel APMTR jarenlang de meest productieve containerterminal in de Rotterdamse haven was, is de faciliteit verouderd. Het is de enige terminal die nog met straddle carriers werkt, de torenhoge rijdende gevaartes die voor het transport van de containers tussen de kade en de stacks zorgen. De meeste zijn inmiddels tientallen jaren oud en ze vertonen steeds meer mankementen.

Min of meer parallel aan de overname-onderhandelingen wist APMTR-directeur (en voormalig ECT’er) Rob Sponselee afspraken te maken met de invloedrijke ondernemingsraad, de vakbonden en Havenbedrijf Rotterdam (HbR) over een volledige transformatie van het complex. Eigenlijk komt die neer op de bouw van een volledig nieuwe terminal. Die wordt geautomatiseerd, wat betekent dat alle materieel moet worden vervangen. Ook heeft HbR ingestemd met vervanging van de huidige containerkade, die te weinig diepgang heeft voor de nieuwe generatie containerschepen tot 24.000 teu. Dat is een operatie die nog vrijwel nergens anders in de wereld is uitgevoerd.

Oude ‘weeffout’

Een belangrijke rol in die transformatie speelt de garantie van het Maersk-concern, het moederbedrijf van APM Terminals, om de terminal de komende jaren aan te blijven lopen en er jaarlijks zeker 800.000 containers over te laten slaan. Op termijn verhuist dat volume echter naar APMT2, de geautomatiseerde terminal van de Deense containerreus op de Maasvlakte. Dat is daarmee een voor de hand liggend moment om de ver­bouwing in gang te zetten, zodat de MSC-schepen daar vanaf de tweede helft van 2027 afgehandeld kunnen worden. Overigens hebben Hutchison en TIL nog niet bekend gemaakt welk deel van de nieuwe combi-terminal als eerste wordt ontwikkeld.

Volgens sommigen wordt met dit project een oude ‘weeffout’ bij de ontwikkeling van Maasvlakte 2 hersteld. MSC had zich nog voor de aanleg van de Tweede Maasvlakte kandidaat gesteld voor de concessie voor de eerste nieuwe containerterminal in het nieuwe havengebied. Die concessie ging uiteindelijk naar APM Terminals, dat daarmee een tweede faciliteit in handen kreeg. Ceo Leo Ruijs van Hutchison Ports Rotterdam zegt het wat omfloerst (zie pag. 2): ‘Daarmee is niet gekozen voor de rederij met het meeste groeipotentieel. Achteraf kan je je afvragen of dat een gelukkige keus is geweest voor de haven van Rotterdam.’

MSC was ook toen al met afstand ‘s werelds snelst groeiende rederij en beschikte in Antwerpen over een eigen terminal aan het toenmalige Delwaidedok, inmiddels omgedoopt in Bevrijdingsdok. Die werd niet voor niets tot Home Terminal gedoopt. Het was een plagerige verwijzing naar de gelijknamige faciliteit van ECT. Die had in de jaren zeventig het toen nog piepjonge rederijtje uit Napels de deur gewezen, iets wat MSC-oprichter Gianluigi Aponte de Rotterdammers nooit heeft vergeven. Met de keus voor APM Terminals voor de eerste nieuwe terminal op de Maasvlakte-uitbreiding kreeg hij voor de tweede keer het deksel op de neus in Rotterdam.

Wellicht heeft dit bijgedragen aan de stormachtige groei in Antwerpen van de inmiddels al jarenlang in Zwitserland gevestigde rederij, die begin dit jaar Maersk voorbij ging als ‘s werelds grootste containerrederij. Van de ongeveer twaalf miljoen teu die jaarlijks in de Scheldehaven worden overgeslagen, heeft meer dan de helft de okergele kleur van MSC. De rederij verhuisde er enkele jaren geleden naar de veel grotere MPET-terminal aan het Deurganckdok op de Linker Oever, maar ook die heeft zijn capaciteitsgrens al lang bereikt.

Antwerpen

In Antwerpen wordt dan ook gereserveerd gereageerd op MSC’s uitbreidingsplannen in Rotterdam. ‘MSC vindt de ruimte in Rotterdam die Antwerpen niet kon bieden’, reageerde onze zusterkrant Flows. Het is een verwijzing naar het gebrek aan groeiruimte in de Belgische haven. Die werkte jarenlang aan de aanleg van het Saeftinghedok, een containerhaven van Maasvlakte 2-achtige proporties.

Dit plan werd, onder meer onder druk van de milieubeweging, ten grave gedragen. Daarvoor in de plaats kwam onder de werktitel ‘Extra Containerbehandelingscapaciteit Antwerpen’ een plan voor een kleinere insteekhaven direct aan de Schelde, met slechts aan één kant een kade. Door verzet van lokale belangenverenigingen en complexe bestuurlijke verhoudingen is er echter nog steeds geen uitzicht op uitvoering van dit project.

Mede daardoor zal MSC zich genoodzaakt hebben gezien om de blik richting grote buur Rotterdam te wenden. Maar ook daar is de capaciteit niet onbeperkt, zoals wel blijkt uit het feit dat er twee bestaande terminals omgebouwd moeten worden om de rederij te kunnen accommoderen. Antwerpen hoeft zich dan ook waarschijnlijk geen al te grote zorgen te maken over zijn status als de centrale draaischijf in Noordwest-Europa, al zal de groei van de containerreus in de regio waarschijnlijk in de Maasstad terecht komen. En zo komt MSC, na bijna een halve eeuw, dan toch thuis in Rotterdam.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement