Emma Maersk: Afdalen tot in het hart

Wie vanaf de brug van de Emma Maersk afdaalt naar de bodem van het schip, ondergaat de verandering met al zijn zintuigen.

Bovenin bestuurt de kapitein zijn schip in een hightech-ruimte die baadt in het zonlicht, vol met breedbeeld computerschermen, kraakhelder en luchtgekoeld. Wie de ruim zeventig meter naar beneden loopt, krijgt het steeds warmer. Via de accommodatie voor de bemanning en controlekamers met computers voert het naar ruimtes met elektrokasten, turbines en koelinstallaties.

Vloer en trapleuningen worden vettig, het ruikt er afwisselend naar olie en schoonmaakmiddel, het dreunt en gonst er, ook als het schip stil voor de kade ligt. Helemaal onderin de ‘Emma’ ligt als een kloppend hard de motor die dit gevaarte voortdrijft. Al is motor misschien een te bescheiden aanduiding voor een complex van veertien cilinders, in zijn geheel 13,5 meter hoog en voor onderhoud bereikbaar vanaf de onderste drie verdiepingen in het schip. De kracht die deze motor kan ontwikkelen, is 109.000 paardekrachten, en dat staat gelijk aan het gezamenlijke vermogen van 1.156 personenauto’s, zo heeft Maersk uitgerekend ten behoeve van degenen die zich bij een paardekracht weinig kunnen voorstellen. Al zit er nogal wat verschil tussen de 50 pk van een Renaultje Clio of de 200 pk van een BMW uit de 5-serie. Indrukwekkend is de wijze waarop die kracht wordt overgebracht naar de schroef. Omdat de brug – en dus ook de machinekamer – in het midden van het schip is geplaatst, is de schroefas van een tot nog toe ongekende lengte. Was een schroefas van zestig meter zo’n beetje het maximum, de massief stalen ‘pen’ die naar de schroef van de ‘Emma Maersk’ leidt, meet 120 meter.

Aan boord van de Emma Maersk kunnen volgens de rederij duizend reefercontainers worden aangesloten. De koelmotoren van die laadkisten verbruiken uiteraard heel wat elektriciteit. Op het schip staan vijf dieselgeneratoren die samen 20.700 kW genereren. Er is ook nog een gecombineerde gas/stoom-turbine die zijn energie uit de uitlaatgassen van de scheepsmotor haalt en ook nog eens 8.500 kW oplevert. Indien op de ‘Emma Maersk’ uitsluitend reefercontainers met een lengte van veertig voet worden aangesloten, is de frigocapaciteit van het schip (60.000 kubieke voet) een paar keer het veelvoud van die van een groot conventioneel fruitschip.

De duizend reeferplugs leveren de Denen overigens geen extra record op. Hamburg Süd heeft op zijn postpanamax-eenheden van ‘slechts’ 5.560 teu die tussen Noord-Europa en Zuid-Amerika varen, immers 1.365 aansluitingspunten voor koelcontainers. Ook de vroegere P&O Nedlloyd-schepen van 4.112 teu die tussen Europa en Australië/Nieuw-Zeeland varen en nu dus tot de Maersk-vloot behoren, kunnen 1.300 containers koelen.

Reacties

Tja een vrij bizar schip inderdaad.

Ik doe de opleiding maritiem officier,

en ga begin november naar het zusje van de Emma namelijk de Estelle.

even groot, en een buitenkansje als je weet dat het schip zo’n 16 uur ongeveer in de haven ligt.

groet Richard

Geplaatst door: Richard van Vliet op

het word de hoogste tijd dat ze eerst eens orde op zaken gaan stellen op al die terminals waar je de zin vergaat als je aankomt rijden zeker richting de 48 uur voor dit derde wereld loon en de bazen maar jammerren maar een weekje weg blijven durven ze niet maar wel jammerren

Geplaatst door: arie moree op
Emma Maersk: Afdalen tot in het hart | NT

Emma Maersk: Afdalen tot in het hart

Wie vanaf de brug van de Emma Maersk afdaalt naar de bodem van het schip, ondergaat de verandering met al zijn zintuigen.

Bovenin bestuurt de kapitein zijn schip in een hightech-ruimte die baadt in het zonlicht, vol met breedbeeld computerschermen, kraakhelder en luchtgekoeld. Wie de ruim zeventig meter naar beneden loopt, krijgt het steeds warmer. Via de accommodatie voor de bemanning en controlekamers met computers voert het naar ruimtes met elektrokasten, turbines en koelinstallaties.

Vloer en trapleuningen worden vettig, het ruikt er afwisselend naar olie en schoonmaakmiddel, het dreunt en gonst er, ook als het schip stil voor de kade ligt. Helemaal onderin de ‘Emma’ ligt als een kloppend hard de motor die dit gevaarte voortdrijft. Al is motor misschien een te bescheiden aanduiding voor een complex van veertien cilinders, in zijn geheel 13,5 meter hoog en voor onderhoud bereikbaar vanaf de onderste drie verdiepingen in het schip. De kracht die deze motor kan ontwikkelen, is 109.000 paardekrachten, en dat staat gelijk aan het gezamenlijke vermogen van 1.156 personenauto’s, zo heeft Maersk uitgerekend ten behoeve van degenen die zich bij een paardekracht weinig kunnen voorstellen. Al zit er nogal wat verschil tussen de 50 pk van een Renaultje Clio of de 200 pk van een BMW uit de 5-serie. Indrukwekkend is de wijze waarop die kracht wordt overgebracht naar de schroef. Omdat de brug – en dus ook de machinekamer – in het midden van het schip is geplaatst, is de schroefas van een tot nog toe ongekende lengte. Was een schroefas van zestig meter zo’n beetje het maximum, de massief stalen ‘pen’ die naar de schroef van de ‘Emma Maersk’ leidt, meet 120 meter.

Aan boord van de Emma Maersk kunnen volgens de rederij duizend reefercontainers worden aangesloten. De koelmotoren van die laadkisten verbruiken uiteraard heel wat elektriciteit. Op het schip staan vijf dieselgeneratoren die samen 20.700 kW genereren. Er is ook nog een gecombineerde gas/stoom-turbine die zijn energie uit de uitlaatgassen van de scheepsmotor haalt en ook nog eens 8.500 kW oplevert. Indien op de ‘Emma Maersk’ uitsluitend reefercontainers met een lengte van veertig voet worden aangesloten, is de frigocapaciteit van het schip (60.000 kubieke voet) een paar keer het veelvoud van die van een groot conventioneel fruitschip.

De duizend reeferplugs leveren de Denen overigens geen extra record op. Hamburg Süd heeft op zijn postpanamax-eenheden van ‘slechts’ 5.560 teu die tussen Noord-Europa en Zuid-Amerika varen, immers 1.365 aansluitingspunten voor koelcontainers. Ook de vroegere P&O Nedlloyd-schepen van 4.112 teu die tussen Europa en Australië/Nieuw-Zeeland varen en nu dus tot de Maersk-vloot behoren, kunnen 1.300 containers koelen.

Reacties

Tja een vrij bizar schip inderdaad.

Ik doe de opleiding maritiem officier,

en ga begin november naar het zusje van de Emma namelijk de Estelle.

even groot, en een buitenkansje als je weet dat het schip zo’n 16 uur ongeveer in de haven ligt.

groet Richard

Geplaatst door: Richard van Vliet op

het word de hoogste tijd dat ze eerst eens orde op zaken gaan stellen op al die terminals waar je de zin vergaat als je aankomt rijden zeker richting de 48 uur voor dit derde wereld loon en de bazen maar jammerren maar een weekje weg blijven durven ze niet maar wel jammerren

Geplaatst door: arie moree op