Afgelopen maanden ben ik druk bezig geweest met het verduurzamen van mijn huis. Goed voor je nageslacht en voor je portemonnee zou je denken. Het laatste blijkt nu minder het geval. Er is een schreeuwend tekort aan materiaal én aan mensen, waardoor de prijzen voor veel werkzaamheden de pan uit rijzen. Bij de kozijnenleverancier is de levertijd inmiddels tot tien maanden opgelopen en alleen met meer montageploegen is dat in te lopen. En die zijn er even niet. Maar ook bepaalde onderdelen zijn door een tekort aan materialen op dit moment niet leverbaar. Daarom houdt mijn leverancier ook nog rekening met een forse stijging van de inkoopprijzen, wat je duidelijk terugziet in de hoogte van de offerte.

Nu de economie verder aantrekt, is deze beweging in alle sectoren zichtbaar. De benzine- en dieselprijzen stijgen weer snel, vaatwassers zijn moeilijk leverbaar en de wereld vecht om het nieuwe goud: de metalen en andere grondstoffen die nodig zijn voor de transitie naar een duurzame economie. Als een rode draad komen telkens weer het tekort aan containers en de hoge tarieven voor zeetransport uit het verre oosten naar voren. Blijkbaar zijn opdrachtgevers bereid om hogere prijzen te betalen om niet verstoken te blijven van de aanvoer van essentiële producten. De positie van logistiek dienstverleners en transportbedrijven op hun markten is dus duidelijk aan het verschuiven. Tot voor kort was het gebruikelijk dat logistiek dienstverleners tijdens de jaarlijkse tariefonderhandelingen de onderliggende partij waren en de verlader de beste condities en prijzen kon afdwingen. Voor jou staan immers direct andere aanbieders klaar die bereid zijn om voor bodemprijzen een contract aan te gaan.

De huidige markt zorgt ervoor dat de moeilijke marktpositie van veel logistieke bedrijven snel ombuigt en de transportondernemer sterker staat bij de jaarlijkse onderhandelingen. Dat is ook al nodig omdat de transportsector aan de inkoopkant te maken krijgt met schaarste en hogere prijzen. Bijvoorbeeld voor chauffeurs. Na de onderhandelingen voor de nieuwe cao beroepsgoederenvervoer gaan de lonen per 1 juli met 3,5% omhoog en per 1 januari 2022 met 3,25%. Dat moet nog wel terugverdiend worden natuurlijk, en alleen met productiviteitstijgingen lukt dat niet.

In tijden van schaarste worden duurzame relaties met toeleveranciers en afnemers weer belangrijk. Dan kan je langetermijnafspraken maken en voorkom je dat je in de hoek wordt gedreven bij plotselinge tekorten aan mensen en materialen. Goede afspraken met de verlader, waardoor je als transporteur tijdig kan investeren in het vasthouden van personeel. Hoge investeringen zijn de komende jaren sowieso al nodig om het wagenpark klaar te maken voor een duurzame toekomst. Dat kan nog wel eens een prijzige bedoening worden, met nieuwe uitstootnormen voor dieseltrucks. Uit onderzoek door de Europese Commissie blijkt dat de nieuwe Euro 7 norm die in 2025 van kracht wordt waarschijnlijk voor een prijsstijging tot 5 procent zorgt in vergelijking met de huidige Euro 6 trucks. Dat is nog klein bier in vergelijking met de (nu nog) torenhoge investeringen voor nieuwe nul-emissietrucks. Alleen dit vraagt al om goede langetermijnrelaties en afspraken tussen verladers en vervoerders. Laat de gesprekken maar alvast beginnen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding