Rocket Cargo is als vierde project toegevoegd aan een serie onderzoeksprogramma’s van de U.S. Air Force waarvan de eerste drie, Golden Horde, Navigation Technology Satellite 3 (NTS-3) en Skyborg, uitdrukkelijk het doel hebben om door middel van innovatieve oplossingen vijanden van Amerika straks extra voortvarend in de pan te hakken. Het rakettenprogramma wordt vredelievender gepresenteerd. Het Pentagon ziet weliswaar potentie in raketten om oorlogstuig en ander defensiemateriaal snel naar andere plekken in de wereld te kunnen transporteren, maar de Amerikaanse luchtmacht ziet ook andere mogelijke toepassingen en noemt daarbij humanitaire hulp en noodhulp bij rampen als voorbeelden. De Air Force Materiel Command, de logistieke divisie van de luchtmacht, heeft de taak gekregen om ‘de handelsruimte van een mogelijke Rocket Cargo-oplossing voor de wereldwijde logistiek te beoordelen, inclusief potentiële verbeteringen wat betreft de transportkosten en de snelheid in vergelijking met bestaande luchtvrachtoperaties’.

Commerciële bedrijven

Generaal Arnold W. Bunch jr, commandant van de Air Force Materiel Command, laat er geen misverstand over bestaan: ‘Snelle logistiek ondersteunt ons vermogen om macht uit te oefenen. Dat is de hoofdreden om Rocket Cargo in het leven te roepen.’ Maar tegelijkertijd kan het project verladers al laten dromen van supersnel vervoer van commerciële vrachten. Op internet doet reeds het grapje de ronde, dat het straks eindelijk mogelijk wordt om overal ter wereld een authentieke Ita­liaanse pizza linea recta vanuit een Italiaanse oven te laten bezorgen.

U.S. Air Force noemt rakettransport an sich ‘geen nieuw concept’, maar de hoge lanceerkosten en de relatief kleine laadcapaciteit hebben logistieke toepassingen lange tijd in de weg gestaan. Tot nu, want, zegt de luchtmacht: ‘Vandaag de dag genereren verschillende commerciële bedrijven nieuwe mogelijkheden door grote raketten en herbruikbare platforms te ontwikkelen die veilig terug op aarde landen, waarmee de vrachtcapaciteit vergroot en lanceerkosten aanmerkelijk verlaagd worden.’

Breuk

Van die moderne mogelijkheden die de commerciële partijen bieden, wil de Amerikaanse luchtmacht gebruik gaan maken. U.S. Air Force is niet van plan zelf een Rocket Cargo-raket te gaan ontwerpen. ‘Deze benadering is een duidelijke breuk met het verleden, waarin de Amerikaanse regering het voortouw had bij de ontwikkeling van rakettechnologie en de kostenlast op haar rug nam’.

De nieuwe aanpak resulteerde dit voorjaar al in een opvallende samenwerking van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA met SpaceX, het ruimtevaartbedrijf van de schatrijke ondernemer Elon Musk. SpaceX kreeg de opdracht om de raket te leveren waarmee de NASA over een nog onbekend aantal jaren voor het eerst sinds de jaren zeventig mensen naar de maan wil brengen.

Concurrenten reageerden woedend, en met gerechtelijke stappen, op de NASA/SpaceX-samenwerking, omdat de ruimtevaartorganisatie de selectieprocedure niet zorgvuldig genoeg zou hebben afgehandeld. Een van de protesten kwam van Blue Origin, het bedrijf van Amazon-oprichter Jeff Bezos, dat reeds de maanlander ‘Blue Moon’ had ontworpen, een vehikel dat nu werkloos op planeet aarde dreigt te moeten blijven.

Testvluchten

Ook het ruimteschip waarmee Musk en zijn gevolg de maanklus willen gaan klaren, het ‘Starship’, is al volop in ontwikkeling. Al met meerdere prototypes werden kleinschalige testvluchten gehouden die teleurstellend vaak niet met de gehoopte zachte landing eindigden, maar met een explosie met een indrukwekkende vuurbal. Op 5 mei ging het wél goed en maakte een Starship een zachte landing in Texas, al ontstond er nog wel een brandje dat geblust moest worden.

Een volgende test, waarbij het de bedoeling is om een Starship in een baan rond de aarde te brengen, wil SpaceX zo snel mogelijk uitvoeren, misschien zelfs nog deze maand.

De durf die Musk met zijn Starship-raketten aan de dag legt, was voldoende om de NASA alvast te overtuigen, en het lijkt volgens ruimtevaartwatchers erop, dat ook de U.S. Air Force met het Rocket Cargo-project in de eerste plaats aan SpaceX denkt.

Musk ontvouwde 3,5 jaar geleden immers zelf ook al plannen om zijn Starship, die hij toen nog Big Falcon Rocket noemde, niet alleen te gebruiken voor de toekomstige bevoorrading van mensen op de maan en op Mars, maar ook, op kortere termijn, voor het vervoer van vracht op onze eigen planeet. De ondernemer voorzag vooral mogelijkheden voor pakketvervoer. Met een raket kan je voor een gewicht van 150 ton aan pakketten binnen een half uur van New York naar Shanghai vliegen, stelde hij. De Amerikaanse bank Morgan Stanley voorzag het vrachtplan van Musk van financiële steun en voorspelde dat raketten de markt voor bedrijven als UPS en FedEx ingrijpend gaan veranderen.

Een ingewijde uit het ruimtevaartwereldje vertelde eerder dit jaar in het Amerikaanse magazine Supply Chain Management Review dat vertegenwoordigers van bedrijven als DHL, UPS en Fed­Ex de laatste tijd opduiken bij ruimtevaartcongressen en daarbij grote interesse tonen in de nieuwste ontwikkelingen op ruimtevaartgebied.

Musk dacht bij de presentatie van zijn plannen in 2017 dat het raketpakketvervoer al in 2022 zou kunnen beginnen. Met inmiddels nog maar een half jaartje te gaan, moeten we die voorspelling waarschijnlijk als iets te optimistisch kenschetsen. Klanten zullen eerst zeker willen weten dat de raketten niet eindigen als een enorme vuurbal, vooraleer het gevaarte vol te proppen met 150 ton aan pakketjes.

Gebouwen

Ook al zijn het vooral de avontuurlijke miljardairs die in de ruimte nu de kastanjes uit het vuur halen, de Amerikaanse luchtmacht wil met zijn Rocket Cargo-project meer doen dan alleen meeliften. Het Air Force Research Laboratory gaat onder meer de mogelijkheden testen om een raket te laten landen op een ‘breed scala aan niet-traditionele materialen en oppervlakken, waaronder op afgelegen plekken’. De landmachtwetenschappers willen bovendien uitzoeken in hoeverre het mogelijk is om een raket veilig te laten landen in de buurt van mensen en gebouwen en of het mogelijk is om vracht vanuit een raket te droppen op locaties waar geen plek is om te landen. Ook willen ze een laad- en losinstallatie ontwerpen waarmee bezoekjes van vrachtraketten zo snel mogelijk afgehandeld kunnen worden.

En voor wie in zijn of haar achterhoofd al voorzichtig een toekomstige raketboeking aan het overwegen is: U.S. Air Force denkt dat de raketten niet die 150 ton lading van Musk, maar tot maximaal 100 ton zullen kunnen meenemen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding