De kanalen in de Midlands van Engeland hebben hun sporen in het goederenvervoer beslist al verdiend. Tijdens de Industriële Revolutie waren ze onmisbare schakels om kolen en producten van hot naar her te verplaatsen. Waar nu fietsers en wandelaars langs het water lanterfanteren, werkten in de negentiende eeuw de trekpaarden zich in het zweet om de vrachtschuiten in beweging te houden. De kanalen waren aan de zijkanten zelfs van gaslampen voorzien zodat het werk dag en nacht door kon gaan.

Venetië

De trekpaarden van stal halen om brandstof te besparen, dat hoeft van de Midland Connect-denkers nou ook weer niet meteen, maar ze vinden wel dat het tijd is om een modal shift te maken en vrachtwagenvervoer zoveel mogelijk in te ruilen voor transport via het kanalensysteem. Aan kanaalwater geen gebrek, want alleen al de stad Birmingham heeft ruim 55 kilometer aan kanalen en is er niet terughoudend mee om erop te wijzen dat dit meer is dan in Venetië, waar de gondeliers zich met dik 40 kilometer moeten behelpen. Zelfs tezamen komen Birmingham en Venetië overigens niet aan de ruim 100 kilometer van Amsterdam, ons eigen grachtenwalhalla waar ook nooit een gebrek bestaat aan ideeën om het goederenvervoer via het water nieuw leven in te blazen, zoals recent met projecten als Amsterdam Vaart! (bouwlogistiek via het water) en Portago (waterstofboot voor vracht). In Engeland is het ondertussen ook nog afwachten welk lot de door Midlands Connect in het hoenderhok gegooide knuppel precies beschoren zal zijn.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement