Dat Ierse perspectief wordt vaak vergeten. Natuurlijk krijgt het VK het zwaar als ze zonder een deal de EU verlaten. En natuurlijk krijgt Nederland het dan zwaar omdat het VK een belangrijke handelspartner is en we gigantisch veel gedoe gaan krijgen aan de grens met al die trucks die vaststaan. Maar wij hebben tenminste nog andere buren waar we onze banden mee kunnen aantrekken en onze spulletjes aan kunnen slijten. Ierland heeft het VK als buurman en die staat op het punt de club te verlaten.

Beter een goede buur dan een verre vriend, maar wat als die goede buur aanstuurt op een echtscheiding zonder fatsoenlijke afspraken. Dan is die verre vriend toch lang niet zo gek. Dan scheelt het ook dat die verre vriend een behoorlijke beurs opentrekt om je door de winter te helpen. Wat het reddingsplan van Ierland precies inhoudt, geen idee. Behalve de uitspraak dat de EU ‘zoveel zou willen uitgeven als nodig’ en dat het miljarden kan bedragen, is er verder niks bekend. Maar toch fijn om te weten.

Is Ierland uit de problemen? Nee dat denk ik niet. Want als het VK uit de EU treedt zonder afspraken, dan vervalt de vrije handel met de belangrijkste handelspartner van Ierland. Dat zal meer schade meebrengen dan een paar miljard. En dat staat los van de politieke hoogspanning die ontstaat door een fysieke grens met Noord-Ierland in te moeten stellen.

Daarbij komt dat Ierland al een behoorlijke tijd in de hoek zit waar de klappen vallen. Om de economie te stimuleren, heeft Ierland geprobeerd internationale bedrijven te verwelkomen door een aantrekkelijk belastingklimaat te creëren. Niet zolang geleden moest Apple 13 miljard euro betalen aan Ierland omdat het land te weinig belasting zou hebben geheven. Dat werd gezien als illegale staatsteun. Dat heeft de economie in Ierland extra onder druk gezet. Daar gaat een no-dealbrexit niet echt bij helpen.

Het gebaar van de EU richting Ierland valt te prijzen, ook goed voor de reputatie van de EU. Want in alle eerlijkheid heeft de EU zich niet heel flexibel opgesteld in de onderhandelingen met het VK. In mijn ogen terecht, want het VK is degene die koste wat kost het huis wil verlaten en dus daarmee ook degene die daarvoor moet betalen. Maar die stugge houding heeft de EU ook wel wat goodwill gekost, toen Theresa May voor de zoveelste keer met de staart tussen de benen terug moest naar het Lagerhuis om te vertellen dat er echt niet meer in zat.

Dus ja, ik was vrij optimistisch over het Brexit-nieuws. Maar laat er geen misverstand over bestaan, dat verandert niets over hoe ik denk over de Brexit zelf. Tegen de tijd dat deze krant wordt uitgebracht, is Boris naar alle waarschijnlijkheid verkozen als nieuwe PM. Dat zal garant staan voor een behoorlijk gevecht. En hoewel ik als douanespecialist kan genieten van dat (handels-)politieke gevecht, ben ik blij dat ik dat gevecht vanaf de tribune in Nederland kan bekijken en niet in Ierland zit. Want die gaan daar echt nog lang last van houden. Daar kunnen die paar miljard echt niet tegenop. Hoezeer ik het gebaar van de EU ook waardeer, het blijft in mijn ogen een doekje voor het bloeden.