Dan denk ik aan al die passagiers en probeer ik mij voor te stellen: wie zijn ze en waar gaan ze heen? En dan, nadat ik daar een beetje over heb mogen wegdromen, wens ik iedereen een behouden vlucht. ‘Kom veilig aan waar u ook heen gaat’, is dan altijd mijn laatste gedachte! Dat krijg je als je vaak zelf gevlogen hebt. Die veiligheid en behouden aankomst, daar gaat het om!

Vluchten kunnen enig risico met zich meebrengen. Die ene keer dat passagiers gilden, de bemanning elkaar aanstaarde, het vliegtuig in één keer (hoeveel meter weet ik nog steeds niet), naar beneden viel. Was dat nu een luchtzak, dacht ik toen, rustig, (nog) niet in paniek, maar wel aan mijn gezin denkend. Het zal toch niet…

Het is daardoor dat verschillende maatschappijen bij mij verschillende herinneringen oproepen. Dus ook KLM. Wat was ik blij als ik ergens, ver weg, weer dat blauwe toestel zag waar Nederlands de voertaal was. Je ging weer naar huis en je was weer een beetje thuis, op het moment dat je in dat mooie KLM-toestel stapte. Nadat je de koffer had opgeborgen, liet je je rustig wegzakken in je stoel. Dat gevoel, die beleving, ik kreeg er vaak kippenvel van. Dat was KLM, vertaald in een van de beste reclamespots ooit, de zwaan!

Misschien is dat wel wat we gemist hebben bij KLM, ‘dat beetje zwaan’. Maar wat betekent ‘een beetje zwaan’ dan? Ik ben het gaan opzoeken en ik vond een aantal interessante herkenningspunten aan het nieuwe KLM dat in de steigers gehesen wordt.

Ze beschermen hun territorium, dat heel groot kan zijn, zo goed als ze kunnen. Zeker als ze aan het broeden zijn (op een nieuwe strategie bijvoorbeeld), wordt het nest agressief verdedigd. Hun dreighouding is imposant, ze buigen hun hals naar achteren en bollen hun vleugels om uiteindelijk met een flinke ‘boeggolf’ naar hun indringer te zwemmen. Ze maken gorgelende en blazende geluiden, al zijn die niet vaak te horen. In vlucht maken hun vleugels een laag, zingend geluid, dat wordt gemaakt door de wind die er langs strijkt. Als je hen stoort op hun nest, sissen of knorren ze woedend.

Lezend op Wikipedia, nippend aan een heerlijk glas wijn en een beetje achteruitgezakt zittend aan de keukentafel, denk ik dat dit het artikel maar moet worden.

Ik mag dat nieuwe KLM wel, denk ik dan. Ze staan tenminste ergens voor. Niet van dat pappen en nathouden en al die polderkolder. Een KLM die weer staat en met durf haar vleugels spreidt op zoek naar nieuwe routes, bestemmingen en serviceniveaus.

De tekst teruglezend moet ik erkennen dat er nog iets ontbreekt. Dat iets is mijn eigen commitment aan KLM. Waarom heb ik eigenlijk al jaren geen KLM meer gevlogen? Ik weet het antwoord eigenlijk niet. Ik kan echt niets opnoemen wat u als lezer maar enigszins zou kunnen overtuigen.

Nog steeds nippend aan mijn eerste glas wijn heb ik een belangrijk besluit genomen. Mijn volgende reis wordt weer blauw. Als velen van u volgen kan er wel eens een nieuw Waterloo geboren zijn.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement