Onder de cao vallen 150.000 werknemers, onder wie 90.000 vrachtwagenchauffeurs. Ongeveer 500 van hen legden maandag het werk voor 24 uur neer. Er waren bijeenkomsten op verschillende locaties in het land. De vakbonden eisen onder meer een loonsverhoging van 3,5%. Ook willen ze een regeling waardoor personeel met zwaar werk eerder met pensioen kan en voeren ze actie om vrachtwagens standaard uit te rusten met stand­airco’s en -kachels.

Wat heeft de actie opgeleverd?

Mensen die vinden dat de tijd zonder cao en zonder loonsverhoging lang genoeg heeft geduurd, hebben nu de mogelijkheid gehad om dit duidelijk kenbaar te maken aan de werkgevers. En ze zien dat ze niet alleen staan. Ik hoop dat het ook een signaal aan werkgevers geweest is om weer met ons om de tafel te gaan. Zij zitten er ook niet op te wachten dat er na deze actie nog een staking komt, met dan misschien grotere aantallen medewerkers die het werk neerleggen.

Ongeveer vijfhonderd mensen deden mee aan de 24-uursstaking. Bent u daar tevreden mee?

Als het leidt tot een goede cao wel. Dan maakt het niet uit of er twee mensen staan of honderden. Over het algemeen werkt het wel zo, dat acties het meeste effect hebben als werkgevers er echt last van hebben. Het is even de vraag of we dat nu ook veroorzaakt hebben. Wel zagen we dat de groep stakers divers is. Er waren mensen vanuit het tanktransport, de chemielogistiek, de winkeldistributie en van andere transportbedrijven.

TLN wil naar eigen zeggen een flinke handreiking doen.

We hebben een eis op tafel gelegd en toen zij daar niet aan wilden voldoen, is een ultimatum gesteld. Vlak voordat dit verliep, kwam TLN met het verhaal dat er wellicht nog wel wat ruimte lag, maar ze hebben zich nooit uitgesproken over onze eis. Kijk naar wat de werkgevers tot nu toe hebben laten zien. Op 5 november kwam het voorstel van TLN om de cao toch opnieuw ongewijzigd voort te zetten met een jaar, nadat ze eind september nog lieten weten dat ze niet voor een ongewijzigde verlenging waren. Het lijkt er heel sterk op dat ze toen zijn teruggefloten door hun achterban. In december boden de werkgevers uiteindelijk een loonsverhoging van 1,75%. In februari liep dat bod op naar 2%. Met dat tempo moet ik tien keer bij TLN op de koffie gaan om op 3,5% uit te komen.

Wat moet er gebeuren om u wel weer aan tafel te krijgen?

Ik wil dat TLN ons uitnodigt en aangeeft dat ze een behoorlijk eind tegemoet kunnen komen aan ons ultimatum. Op het gebied van de standairco en -kachel, het onderzoek naar de rolcontainers en de regeling voor eerder stoppen met werken zijn ze al wat meer opgeschoven. Dat is mooi en concreet. Maar over de loonsverhoging heb ik ze niet meer gehoord. De laatste loonstijging die de medewerkers in de sector hebben gehad, dateert alweer van 1 januari 2019. Tegelijkertijd wordt het leven alleen maar duurder.

Hoe moet het nu verder?

Als de werkgevers niet bewegen, zullen wij meer van dit soort acties organiseren. We zullen een volgende keer het aantal werknemers dat meedoet aan de acties proberen te vergroten.

Over wat voor acties hebben we het dan?

We moeten eerst afwachten welk effect deze staking heeft. Dit was een heel vriendelijke actie. Maar als er weinig of geen beweging komt vanuit de werkgevers, dan kan ik me voorstellen dat we straks wat hardere acties opzetten. We hebben al een keer een korte blokkade gehouden bij Albert Heijn in Zaandam. Dat middel kunnen we meer inzetten. Of we gaan chauffeurs vragen om een dag niet harder dan 60 te rijden.

Hoe is de actiebereidheid bij uw achterban?

Dat weet ik nog niet precies. Dat moet ik nog wat verder aftasten.

Ligt er voor de zomer een akkoord?

Ik hoop het wel. Vooral vanwege de inhoud. De zwareberoepenregeling om drie jaar voor het bereiken van de aow-leeftijd te kunnen stoppen met werken, is ingegaan op 1 januari van dit jaar. Inmiddels zitten we in april, dus er zijn al drie maanden verloren gegaan. Het is een regeling waar behoorlijk veel mensen gebruik van willen maken. Vaak gaat het om chauffeurs die 60 uur in de week werken. Om die te helpen, is het fijn als we zo snel mogelijk een regeling voor eerder stoppen hebben. Ik wil met de werkgevers om tafel om uiterlijk op 1 januari die regeling te hebben, maar nog liever per 1 juli. Alles wat je eerder kan doen, is mooi meegenomen om te zorgen dat een grote groep mensen op een fatsoenlijke manier het pensioen kan halen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding