De eerste truck deed al aan stadsdistributie

In de marge

Wat is de terugverdientijd van een nieuwe vrachtwagen? Zeker nu het wagenpark verduurzaamd moet worden, is dat een actuele vraag. Maar de kwestie hield ondernemers aan het einde van de negentiende eeuw ook al bezig. De vraag was toen echter: hoe verantwoord je zo’n grote aankoop als je het ook met paard en wagen kunt redden?

De eerste trucks waren eigenlijk helemaal niet zo anders dan die van nu. Met de laadvloer achterin en de motor en chauffeursstoel aan de voorkant, heeft de oudste nog bestaande truck in de basis dezelfde blauwdruk als alle vrachtwagens die daarna zijn gekomen. Het voertuig, een Daimler uit 1898, wordt nu tentoongesteld in het Mercedes-Benz Museum in Stuttgart.

12 kilometer per uur

De eerste Daimler-trucks konden ruim een ton aan goederen vervoeren. De tweecilinder onder de kap produceerde 5,6 pk en was goed voor een maximumsnelheid van 12 kilometer per uur. Dat lijkt weinig, maar het voertuig was sneller dan de toen gebruikelijke paardenkarren. Bovendien lagen de onderhoudskosten lager dan die voor het houden van een span paarden. De investering verdiende zich dus al snel terug, aldus Daimler.

Aan het einde van de negentiende eeuw vonden de voor die tijd wonderlijke machines vooral aftrek bij bierbrouwers. Zij gebruikten de voertuigen voor ritten langs de kroegen in binnensteden, waarmee de proto-Daimlers in feite de eerste stadsdistributievoertuigen waren. De laadruimte was groot genoeg voor twaalf fusten van 60 liter.

Innovaties

Op zijn website schermt Daimler met de innovaties die ook toen al aanwezig waren. Zo werd de motor gekoeld met een radiator en het voertuig was al voorzien van vering. De werkomstandigheden voor de chauffeurs kregen echter nog weinig aandacht, zo geeft de truckfabrikant toe. De nadruk lag op het vervoeren van lading en niet op comfort. Door het ontbreken van een dak en voorruit bleef een regencape een noodzakelijk accessoire. Ook het vasthouden van het gietijzeren stuurwiel zal op koude winterdagen geen pretje zijn geweest.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement

De eerste truck deed al aan stadsdistributie | NT

De eerste truck deed al aan stadsdistributie

In de marge

Wat is de terugverdientijd van een nieuwe vrachtwagen? Zeker nu het wagenpark verduurzaamd moet worden, is dat een actuele vraag. Maar de kwestie hield ondernemers aan het einde van de negentiende eeuw ook al bezig. De vraag was toen echter: hoe verantwoord je zo’n grote aankoop als je het ook met paard en wagen kunt redden?

De eerste trucks waren eigenlijk helemaal niet zo anders dan die van nu. Met de laadvloer achterin en de motor en chauffeursstoel aan de voorkant, heeft de oudste nog bestaande truck in de basis dezelfde blauwdruk als alle vrachtwagens die daarna zijn gekomen. Het voertuig, een Daimler uit 1898, wordt nu tentoongesteld in het Mercedes-Benz Museum in Stuttgart.

12 kilometer per uur

De eerste Daimler-trucks konden ruim een ton aan goederen vervoeren. De tweecilinder onder de kap produceerde 5,6 pk en was goed voor een maximumsnelheid van 12 kilometer per uur. Dat lijkt weinig, maar het voertuig was sneller dan de toen gebruikelijke paardenkarren. Bovendien lagen de onderhoudskosten lager dan die voor het houden van een span paarden. De investering verdiende zich dus al snel terug, aldus Daimler.

Aan het einde van de negentiende eeuw vonden de voor die tijd wonderlijke machines vooral aftrek bij bierbrouwers. Zij gebruikten de voertuigen voor ritten langs de kroegen in binnensteden, waarmee de proto-Daimlers in feite de eerste stadsdistributievoertuigen waren. De laadruimte was groot genoeg voor twaalf fusten van 60 liter.

Innovaties

Op zijn website schermt Daimler met de innovaties die ook toen al aanwezig waren. Zo werd de motor gekoeld met een radiator en het voertuig was al voorzien van vering. De werkomstandigheden voor de chauffeurs kregen echter nog weinig aandacht, zo geeft de truckfabrikant toe. De nadruk lag op het vervoeren van lading en niet op comfort. Door het ontbreken van een dak en voorruit bleef een regencape een noodzakelijk accessoire. Ook het vasthouden van het gietijzeren stuurwiel zal op koude winterdagen geen pretje zijn geweest.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement