,,We zijn nu in gesprek met het ministerie om tot een soort uitwerking te komen’’, maakt de voorzitter duidelijk. ,,En ze begrijpen heel goed dat dit geen balonnetje is. Dit is serious business.’’
Noordzij onderstreept dat er haast is geboden. ,,We lopen vast. We zijn al jaren bezig er iets aan te doen, maar op een inefficiënte manier. We moeten iets doen à la Camp David. In alle rust in een kasteel ergens aan oplossingen werken. Met alle partijen. Al moeten we er natuurlijk geen brede maatschappelijke discussie van maken. Vijftig partijen is te veel.’’

Noordzij benadrukt dat er haast is geboden met het vinden van ’één integrale oplossing’. ,,We vinden het natuurlijk niet slecht dat zaken als het openbaar vervoer worden aangepakt. Maar dat heeft pas effect over vijf tot tien jaar. En ondertussen krijgt Nederland een verkeersinfarct. Er moeten veel meer maatregelen worden genomen, willen we economisch bijblijven in Europa.’’
Kort samengevat pleit de TLN-voorzitter voor een ’kasteelsessie’ met relevante partijen als het wegvervoer, fabrikanten en de ministeries van VROM, Financiën en Verkeer en Waterstaat. Uit deze gesprekken moet een pakket afspraken komen die de belasting van het milieu verminderen en de doorstroming op het wegennet verbeteren. Daarbij kan worden gedacht aan maatregelen als variabele belastingen, stimuleringsregelingen, normeringen en beloningssystemen.
,,Een totaalpakket’’, heeft Noordzij voor ogen. ,,Als iedereen tekent, dan heb je ook gelijk een resultaat dat de geloofwaardigheid vergroot. Daarmee kun je zo naar de Tweede Kamer.’’
Bij het plan van Noordzij zijn, geeft hij ruiterlijk toe, nog wel enige kanttekeningen te plaatsen. Hoe moet bijvoorbeeld dit mobiliteitsoverleg worden afgebakend? Moet het openbaar vervoer in de discussie worden betrokken? Hoe krijg je alle neuzen één kant op? ,,Iedereen die zegt: dit wordt heel moeilijk, heeft helemaal gelijk. Maar dat wil niet zeggen dat we het niet moeten proberen. Nooit geschoten is altijd mis. Wij gaan er voor.’’

Hogere prijs
Ook in Europees verband is er het komende jaar het nodige werk aan de winkel voor de wegvervoerorganisatie. Volgens Noordzij hebben EU-verkeerscommissaris Kinnock en de zijnen in het Witboek ’Fair and Efficient Pricing’ een te eenzijdige aanpak gekozen om de modal shift in Europa te bevorderen.
Noordzij: ,,Dat we het intermodaal vervoer moeten bevorderen om congestie te verminderen, vind ik prima. Maar dat bereik je niet door de prijs van het wegvervoer te verhogen. Wij zijn niet tegen het betalen van het weggebruik of maatschappelijke kosten zoals die van ongevallen. Maar het moet wel helder zijn hoe die kosten worden berekend. En je moet wel alle modaliteiten gelijk belasten. Bovendien gaat het witboek ervan uit dat je het vrachtverkeer ook nog eens moet laten opdraaien voor de kosten van congestie. Dat is natuurlijk dubbel straffen. Terwijl die files worden veroorzaakt door het achterblijven van overheidsinvesteringen voor goede infrastructuur.’’

Peperduur
Noordzij vergelijkt die situatie van de wegvervoerder met een gevangene in een bureaucratisch land die een dure advocaat moet inhuren om te bewijzen dat hij onschuldig is. ,,Eindelijk is hij na drie maanden vrij en dan krijgt hij twee dagen later nog eens een peperdure rekening voor kost en inwoning…’’
Ook de nieuwe Europese regeling voor rij- en rusttijden van beroepschauffeurs zal naar mening van de TLN-voorman nog heel wat voeten in de aarde hebben. ,,Die nieuwe regeling is gebaseerd op diensttijden in plaats van rij- en rusttijden. Werkgevers en werknemers zijn maandenlang bezig geweest om tot een voorstel te komen en dat is niet gelukt. Toe heeft de Europese Commissie gezegd: we gaan het zelf wel doen. Het resultaat is een regeling die nog ingewikkelder is dan de vorige. Dat is een groot knelpunt. Eigenlijk willen wij eerst de controle en uitvoering van deze wet voor elkaar krijgen in heel de EU: harmonisatie dus. Ik denk dat we nog een heel zware discussie krijgen over dit punt.’’

Stadsbesturen
De voorzitter voorziet verder op het gebied van stedelijke distributie belangrijke veranderingen. ,,We ontmoeten in toenemende mate stadsbesturen die vinden dat er een oplossing moet worden gevonden voor de bevoorrading. Wij benadrukken steeds, onder meer in het Platform Stedelijke Distributie, dat alle partijen bij zo’n plan moeten worden betrokken. In Amsterdam is dat gebeurd. Maar veel gemeentebesturen hanteren nog het principe: weer die vrachtauto. Wij zeggen echter: zorg dat de vrachtauto er zo snel mogelijk in en uit kan.’’
Transport en Logistiek Nederland is voorstander van een landelijke serie maatregelen die een zekere harmonisatie tot stand brengen. ,,Je moet bijvoorbeeld uitgaan van hetzelfde maximum-gewicht van 7,5 ton. Daarnaast moet je per stad specifieke oplossingen met elkaar vinden. Maar als zo’n oplossing voor die stad inhoudt dat er een restrictie in laadvermogen moet komen, gebruik dan de landelijke norm van 7,5 ton. Anders wordt het een ramp. Dan krijg je nog meer autobewegingen omdat voor elke gemeente dan een andere auto moet worden ingezet. Op zo’n manier kun je logistiek niet efficiënt werken.’’

 TLN Voorzitter K.J. Noordzij: ,, Als iedereen tekent, dan heb je ook gelijk een resultaat dat de geloofwaardigheid vergroot.’’