‘Het lijkt soms wel alsof we alleen maar bezig zijn met verduurzamen’

de kwestie

Het verplichte emissielabel binnenvaart is van de baan: is dat een gemiste kans? Lees hieronder de visie van schippper Liana Engibarjan.

Schipper Liana Engibarjan maakt zich zorgen over de toekomst van kleine schippers. Foto: NT / BP

‘Nee, waarom zou het een gemiste kans zijn? Voor veel kleine ondernemers is zo’n emissielabel helemaal niet haalbaar. Ik snap dat we als sector moeten vergroenen, maar kleine ondernemers kunnen de investeringen die benodigd zijn voor een goed label gewoon niet opbrengen. Een nieuwe motor kost al snel 200.000 euro.

Als verladers dan een groen label eisen omdat zij ook aan hun eigen footprint moeten denken, worden kleine binnenvaartondernemers uit de markt geduwd. Dan krijg je straks dat verladers willen dat iedereen een nieuwe motor koopt, ook al zijn er nog volop bestaande motoren die prima functioneren. Het lijkt me niet echt duurzaam om al die motoren op de schroothoop te gooien en grondstoffen te gebruiken om nieuwe te produceren. Op papier gaat het milieu er dan misschien wel op vooruit, maar we houden onszelf voor de gek.

We kunnen beter kijken naar betaalbare oplossingen, zoals het bijmengen van biobrandstof en het plaatsen van katalysatoren en zonnepanelen op het dek. Bovendien zegt zo’n label alleen maar hoe nieuw en zuinig je motor is, maar de praktijk is anders. Het gebeurt bijvoorbeeld regelmatig dat iemand in Amsterdam vaart en zich dan op een bepaalde tijd moet melden in Rotterdam. Dan is de schipper op vol vermogen aan het varen, om vervolgens in Rotterdam een paar dagen te moeten wachten voordat hij bij de laad/losplek terecht kan. Dan had hij beter wat rustiger kunnen varen om zo brandstof én CO2-uitstoot te besparen. Dus het zou voor het ­milieu ook helpen dat een schipper van tevoren weet wanneer hij kan laden en lossen.

Een ander nadeel is dat veel van de nieuwe motoren, die vaak groter zijn qua formaat, niet op de bestaande kleinere schepen passen. Dat betekent dat de kleinere schepen geen werk meer zouden hebben als je een goed label eist. Die schepen zouden daardoor waardeloos worden. Dan heb je het ook over het pensioengeld van binnenvaartondernemers. Bovendien zijn we als sector al heel groen, en het is ook niet echt duurzaam om de schippers te dwingen massaal afscheid te nemen van de bestaande schepen. Het lijkt soms wel alsof we alleen maar bezig zijn met verduurzamen. Je maakt de binnenvaartsector kapot op die manier.’

‘Het lijkt soms wel alsof we alleen maar bezig zijn met verduurzamen’ | NT

‘Het lijkt soms wel alsof we alleen maar bezig zijn met verduurzamen’

de kwestie

Het verplichte emissielabel binnenvaart is van de baan: is dat een gemiste kans? Lees hieronder de visie van schippper Liana Engibarjan.

Schipper Liana Engibarjan maakt zich zorgen over de toekomst van kleine schippers. Foto: NT / BP

‘Nee, waarom zou het een gemiste kans zijn? Voor veel kleine ondernemers is zo’n emissielabel helemaal niet haalbaar. Ik snap dat we als sector moeten vergroenen, maar kleine ondernemers kunnen de investeringen die benodigd zijn voor een goed label gewoon niet opbrengen. Een nieuwe motor kost al snel 200.000 euro.

Als verladers dan een groen label eisen omdat zij ook aan hun eigen footprint moeten denken, worden kleine binnenvaartondernemers uit de markt geduwd. Dan krijg je straks dat verladers willen dat iedereen een nieuwe motor koopt, ook al zijn er nog volop bestaande motoren die prima functioneren. Het lijkt me niet echt duurzaam om al die motoren op de schroothoop te gooien en grondstoffen te gebruiken om nieuwe te produceren. Op papier gaat het milieu er dan misschien wel op vooruit, maar we houden onszelf voor de gek.

We kunnen beter kijken naar betaalbare oplossingen, zoals het bijmengen van biobrandstof en het plaatsen van katalysatoren en zonnepanelen op het dek. Bovendien zegt zo’n label alleen maar hoe nieuw en zuinig je motor is, maar de praktijk is anders. Het gebeurt bijvoorbeeld regelmatig dat iemand in Amsterdam vaart en zich dan op een bepaalde tijd moet melden in Rotterdam. Dan is de schipper op vol vermogen aan het varen, om vervolgens in Rotterdam een paar dagen te moeten wachten voordat hij bij de laad/losplek terecht kan. Dan had hij beter wat rustiger kunnen varen om zo brandstof én CO2-uitstoot te besparen. Dus het zou voor het ­milieu ook helpen dat een schipper van tevoren weet wanneer hij kan laden en lossen.

Een ander nadeel is dat veel van de nieuwe motoren, die vaak groter zijn qua formaat, niet op de bestaande kleinere schepen passen. Dat betekent dat de kleinere schepen geen werk meer zouden hebben als je een goed label eist. Die schepen zouden daardoor waardeloos worden. Dan heb je het ook over het pensioengeld van binnenvaartondernemers. Bovendien zijn we als sector al heel groen, en het is ook niet echt duurzaam om de schippers te dwingen massaal afscheid te nemen van de bestaande schepen. Het lijkt soms wel alsof we alleen maar bezig zijn met verduurzamen. Je maakt de binnenvaartsector kapot op die manier.’