Voor degenen die net als ik een gps-systeem nodig hebben om hun weg in de keuken te vinden: vanille-extract is een sterk naar vanille geurende vloeistof die uit vanillestokjes wordt gewonnen en waarmee je voedingsmiddelen kunt maken met vanillesmaak.

Nu is de eerste uitdaging bij vanille-extract om het uit die stokjes te krijgen. Een plantenextract wordt verkregen door de actieve bestanddelen van de plant bij een bepaalde temperatuur en onder een bepaalde druk door middel van een extractie-middel op te lossen. Klinkt ingewikkeld, maar als je een bakkie koffie zet, doe je exact hetzelfde met wat koffiebonen en warm water. In het geval van vanille wordt echter alcohol gebruikt als oplosmiddel voor de verkrijging van het extract. Werkt ook prima, al wordt het niet per se aangeraden bij het zetten van dat bakkie koffie, in elk geval niet in de ochtend.

De tweede uitdaging is dat planten natuurproducten zijn. En natuurproducten zijn altijd verschillend qua samenstelling en kwaliteit. Dat ligt aan de weersomstandigheden, de plaats en tijd van groei en de kwaliteit van de oogst. De smaak en het gehalte aan actieve bestanddelen zijn daardoor steeds anders. Dat is onhandig omdat we als consument kennelijk willen dat vanille altijd hetzelfde smaakt en ruikt. Datzelfde geldt overigens voor thee, koffie, chocolade en alles wat in de supermarkt ligt. Of dat wenselijk en duurzaam is, is een mooi onderwerp voor een volgende column. Maar in de zaak die speelde, wilde de importeur een vanille-extract met een constant gehalte aan actieve bestanddelen, te weten ongeveer 85% alcohol, 10% water, 4,8% droog plantenresidu en gemiddeld 0,5% vanilline.

De laatste uitdaging is dan de tariefindeling. Betreft dit vanille-extract een natuurlijk plantenextract (tariefpost 1302 GN), of een door extractie verkregen oleohars (tariefpost 3301 GN) óf een mengsel van geur- en smaakstoffen (tariefpost 3302 GN)? Het klinkt allemaal vrij aannemelijk, maar welke is de juiste. Het HvJ maakte hier een mooie beslisboom van. Komt het uit natuurlijke vanillestokjes? Ja! Bevat het ook nog eens veel meer natuurlijke bestanddelen dan je normaal ziet bij geur- en smaakstoffen? Ook ja! Is tenslotte de alcohol toegevoegd met als reden om het eindproduct te standaardiseren? Jazeker! Dan is het een natuurlijk plantenextract. Ook al zit in dat natuurlijk plantenextract 85% (!) alcohol.

Wat is het moraal van dit verhaal? Praktisch en tastbaar wordt vaak best ingewikkeld. Producten zullen altijd afwijken van de standaard. Een ander oplosmiddel, verschillende percentages alcohol, verschillende toepassingen, alles is mogelijk. Het mooie van internationale handel is dat elke dag nieuwe producten ontstaan en worden verhandeld. Het lastige daarvan is dat de wetgeving dit tempo maar moeilijk kan bijbenen. En dat creëert spanning en daarmee onzekerheid, zoals ook in deze zaak. Nu voorziet de douanewetgeving in mogelijkheden om die onzekerheid weg te nemen (toelichtingen, indelingsverordeningen en BTI’s). Maar bij een continue wijzigende wereldhandel is vooral het monitoren van die ontwikkelingen en je goederenstromen, net als bij het vanille-extract, een goede oplossing.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement