Ook ondergetekende hoopt op een milde winter. En dat is een mogelijk ongewenste bijwerking van een gereguleerde markt waarin de consument goed beschermd is. Je kunt immers zonder al te veel risico’s vallen voor geweldige aanbiedingen van nieuwe aanbieders. Zo staat ook mijn energieaanbieder op de lijst met waarschijnlijke omvallers die al bij aanvang van het stookseizoen een negatief eigen vermogen hebben.

Voorbij de waan van de dag worden de implicaties van al het klimaatbeleid op business cases steeds duidelijker. Zo wordt in de maatschappelijke kosten-batenanalyses die nu opgesteld worden voor het Nationaal Groeifonds al gerekend met een ‘efficiënte prijs’ voor CO2 van 200 tot 1000 euro per ton in 2050. Ook vanuit de European Green Deal komt er forse druk te staan op CO2-beprijzing van bijvoorbeeld transport. Voor het goederenvervoer over de weg wordt de toekomstige tolheffing mede gebaseerd op CO2-uitstoot en mogen lidstaten ook de externe kosten van vervoer terughalen via tolheffing.

Hoewel de eisen aan CO2-reductie bij nieuwe vrachtwagens voor 2030 ‘slechts’ een reductie van 30% ten opzichte van 2019 betekenen, verandert de business case voor dergelijke trucks aanzienlijk. Wanneer de CO2-uitstoot niet alleen via tolheffing maar ook direct aan de pomp wordt beprijsd, zoals bijvoorbeeld in Duitsland al het geval is, is het competitief blijven rijden met conventionele trucks waarschijnlijk geen haalbare zaak meer.

Daarnaast lijken de verschillende actiegroepen die hun pijlen direct op individuele bedrijven richten steeds zelfverzekerder. Zo dreigt Milieudefensie na de gewonnen zaak tegen Shell nu met een zaak tegen de Rabobank. Bedrijven hebben, als het aan de eisers ligt, een verplichting om CO2-uitstoot die wordt veroorzaakt door klanten van het bedrijf, te reduceren. Als een dergelijke zaak tegen een bank het haalt, zullen de portfolio’s met bedrijven in de transportsector zeker ook in de aandacht staan.

Het Delftse filiaal van Ikea kreeg vorige week bezoek van actievoerders die eisen dat Ikea investeert in windkracht, batterijen en 100% hernieuwbare, op waterstof gebaseerde brandstoffen voor de scheepvaart. Volgens de actievoerders komen deze in 2024 op de markt en moet Ikea in de tussentijd gaan ‘slow steamen’ om emissies met onmiddellijke ingang te reduceren.

Hoewel Ikea sinds vorige maand eigen containers bezit en eigen schepen chartert vanwege de huidige perikelen in de containermarkt, lijkt me bovenstaande toch wat complex. Even los van het feit dat Ikea dan haar logistieke dienstverleners moet aanspreken, vrees ik dat 2024 toch wat vroeg is. Hoewel bijvoorbeeld Maersk in 2024 een aantal 16.000 TEU-schepen in dienst neemt die gedeeltelijk op carbon neutrale methanol varen, lijkt me dat te weinig voor alle volumes die de supply chain van Ikea genereert.

Maar een ding is duidelijk: de komende jaren gaan business cases steeds vaker gevormd of gebroken worden onder druk van verduurzaming. Dat betekent de nodige uitdagingen maar ook kansen voor bedrijven die kunnen bijdragen aan het vergroenen van deze business cases.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding