Nog niet zo lang geleden werd ik benaderd door een Nederlandse vestiging van een grote logistieke dienstverlener met de vraag of ik eens een logistiek contract kon beoordelen. De persoon die mij benaderde, had dit contract van zijn directie doorgestuurd gekregen. Verder werd mij verteld dat men voor de opstelling van het contract en voor de daarbij behorende onderhandelingen met de opdrachtgever een advocaat in de arm had genomen en dat dit slechts 40.000 euro had gekost! Dat waren blijkbaar zeer lange onderhandelingen geweest.

Het contract bleek al medio 2021 door de directie van deze Nederlandse vestiging en diens opdrachtgever te zijn getekend. Uit de bepalingen kwam naar voren dat deze Nederlandse vestiging ook een aantal gelieerde ondernemingen buiten Nederland verbond aan de bepalingen uit het contract. Waaronder ook bepalingen waarin een nogal vergaande aansprakelijkheid van de logistiek dienstverlener werd vastgelegd.

Op mijn vraag, of de Nederlandse directie deze in het buitenland gevestigde bedrijven had betrokken in de onderhandelingen, of ze minimaal op de hoogte had gebracht van de ontwikkelingen, kwam een simpel antwoord: ‘neen’. Schoorvoetend kwam daar achteraan: ‘ze weten van niets’. Een andere vraag van mijn kant in dit verband was, of de Nederlandse directie wel de bevoegdheid heeft om de gelieerde buitenlandse ondernemingen te binden in dit geval. Het antwoord hierop bleek ook ontkennend te zijn! Heeft jullie advocaat hier dan wel op gewezen, of dit gecontroleerd? Neen, dat had de jurist niet gedaan.

Dat zou dan wel een eens probleem kunnen worden voor de betreffende directie, en ook voor de advocaat die in de arm werd genomen voor het verstrekken van advies. Dit had voorkomen kunnen worden indien het moederbedrijf van deze Nederlandse vestiging het contract zou hebben getekend, want die heeft de bevoegdheid om alle onder zich vallende bedrijven (waarover het ook de controle heeft) contractueel te binden.

Een andere opmerkelijke bepaling in het contract was, dat de opdrachtgever en diens gelieerde ondernemingen op de polis­sen van de logistiek dienstverlener als verzekerde genoemd moesten worden, een feit waarvan schriftelijk bewijs overlegd diende te worden aan de opdrachtgever. Ik neem aan dat u het antwoord al kunt raden op mijn vraag aan deze logistieke onderneming, of deze dit contract al had voorgelegd aan zijn assurantiemakelaar en verzekeraar(s) en of de advocaat hem hierop had gewezen.

De logistieke dienstverlener heeft nog wat reparatiewerkzaamheden te verrichten hier en daar, en zeker met de verzekeraars. Ik ben benieuwd hoe dat gaat aflopen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement