De verkoper hoeft bijna niets te doen, de koper bijna alles. Desondanks wordt EXW zeer vaak gebruikt. Het is makkelijk afspreken en de verplichtingen die er aan vast zitten voor de verkoper zijn minimaal. De verkoper maakt het zich zo gemakkelijk mogelijk en heeft geen kopzorgen over de uitvoering van zijn order. Het enige wat hij moet doen is zorgen dat de goederen tijdig klaar staan ‘op de stoep’ en als zodanig kunnen worden opgehaald door zijn koper.

Onlangs nog ontving een Italiaanse exporteur een order uit Brazilië waarbij EXW was overeengekomen als leveringsconditie. De ontvanger eiste dat de verkoper zichzelf als verscheper op het connossement zou vermelden. Toen deze daar bezwaar tegen maakte, kon hij kiezen. Het was allemaal klinkklare flauwekul wat de verkoper te berde bracht oftewel ‘absurdo’. Dus, of hij deed wat hem zonder mopperen was verzocht – lees opgedragen – of de klant bestelde wel ergens anders. Met andere woorden: ‘take it or leave it’. Wat zijn dan de gevolgen als de verkoper toch doet wat hem gevraagd is?

Heel wat:

  • a) de verkoper sluit een vrachtcontract en zou, ‘desgewenst’ achteraf het verwijt kunnen krijgen dat hij een verkeerde keuze heeft gemaakt.
  • b) bij mogelijke schade zou de koper, vooral als de overeengekomen betalingsconditie dat toelaat (Open Account – D/A – Documents against Acceptance – D/P – Documents against Payment) – zich daarachter – die verkeerde keuze dus – kunnen verschuilen en de betaling ‘even’ op een laag pitje kunnen zetten.
  • c) de koper zou die mogelijke schade ook kunnen wijten aan die eerdergenoemde slechte transportkeuze en om die reden het geheel op het bordje van de verkoper kunnen leggen.

Als de betalingsconditie zodanig is dat de verkoper geen enkel betalingsrisico loopt – vooruitbetaling dus – dan is EXW wat dat betreft geen probleem. Maar het is en blijft een belachelijke aangelegenheid als een koper er ideeën op na houdt die totaal niet stroken met de werkelijkheid en zomaar kwistig strooit met zijn eigen zienswijze. De Incoterms zijn er juist om verantwoord te kunnen leveren.

Natuurlijk moeten de contracterende partijen het eens worden over de toe te passen Incoterm. En natuurlijk zal er af en toe wel sprake zijn van verschil van inzicht. Waar gehakt wordt vallen spaanders, zegt men nog steeds. Als de verkoper en de koper het niet eens kunnen worden over de leveringsconditie omdat er simpelweg sprake is van een onjuiste interpretatie van de verplichtingen die de contracterende partijen op zich moeten nemen, dan lijkt het aan te bevelen om de juiste expertise te raadplegen. Wel vooraf, niet achteraf want dan is er meestal niets meer aan te verhelpen. Een ‘sprong in het diepe’ zei en herhaal ik omdat je als verkopende partij eigenlijk in het duister tast. Gaan je goederen daarheen waar je vanuit gaat of misschien stiekempjes ergens anders heen? Let u op de btw?

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement