Tesla introduceerde de Semi in 2017, met als oorspronkelijk doel om de truck in 2019 op de markt te brengen. De fabrikant belooft voor een 36-tons truck in Nederland een actieradius van 800 kilometer voor een catalogusprijs van 150.000 euro. Het ‘goedkope’ broertje met een kleiner batterijpakket zou 475 kilometer kunnen rijden. Dat zijn indrukwekkende cijfers waarvan alle andere truckbouwers alleen maar kunnen dromen. Een Europese autobouwer als Volvo komt nog maar tot 300 kilometer met zijn elektrische trucks, die overigens ook nog in de pilotfase zitten. Volvo heeft aangekondigd dat de serieproductie eveneens in 2022 zou moeten beginnen.

Indien, en dat is nog hoogst onzeker gezien de waarde van eerdere voorspellingen, ook de Tesla Semi-fabriek vanaf 2022 daadwerkelijk gaat draaien, zullen Europese bestellingen naar verwachting pas vanaf 2023 of 2024 geleverd worden. De Amerikaanse thuismarkt zal immers de eerste batches ontvangen – de fabriek komt in Nevada – en het duurt vaak wel even voordat productie opgeschaald kan worden. Toch baseert de Nederlandse overheid haar wetgeving al vanaf 2025 op de mogelijkheid van elektrisch vrachtvervoer. De meeste trucks op diesel zijn dan immers niet meer welkom in de grote steden. De vraag is in hoeverre de truckfabrikanten in staat zijn om voldoende zero emissie-trucks te leveren zodat de logistieke sector hieraan kan voldoen.

Het steeds uitstellen van een introductie doet een beetje denken aan de ambitieuze beloften van waterstoftruckfabrikant Nikola. Die truck werd ‘rijdend’ gepresenteerd, maar achteraf bleek dat Nikola iedereen voor de gek had gehouden en de truck vanaf een berg naar beneden had laten rollen. Zelfs beleggers hebben inmiddels het vertrouwen verloren in deze ‘disruptor’. Er is immers nog altijd geen rijdende truck gezien buiten de tekentafel en nog geen euro omzet geboekt, waardoor het afgelopen jaar de aandelenbubbel langzaam is leeg gelopen met een koersverlies van maar liefst 80%.

De logistieke sector zit voorlopig dus nog in de wachtkamer, waardoor een zero emissie-strategie voor de lange termijn vrijwel onmogelijk is om vast te stellen en te volgen. Want wie vertrouwt op beloftes van beursgenoteerde bedrijven als Tesla en Nikola, kan nog wel eens van een koude kermis thuiskomen. Gemeenten zouden de ontwikkelingen dan ook scherp in de gaten moeten blijven houden en indien nodig de introductie van de milieuzones moeten bijstellen naar de werkelijkheid. Dat geldt uiteraard ook bij het invoeren en vaststellen van tarieven voor een eventuele kilometerheffing voor vrachtwagens. Want alle mooie beloftes en aankondigingen ten spijt, de grootschalige introductie van bruikbare e-trucks is vooralsnog een gevalletje ‘eerst zien, dan geloven’.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding