Rijkswaterstaat is druk bezig om de nieuwe markeringen zo snel mogelijk aan te brengen, zo meldt het agentschap. Tot die tijd zijn er tijdelijke markeringen aangebracht op de plekken waar de tonnen en bakens waren weggeslagen.

Henk van der Sluis hoopt aan het eind van dit jaar alle vaarwegmarkeringen weer op orde te hebben. Voorwaarde is wel dat al het materieel op tijd binnenkomt, zegt hij. ‘Op dit moment hebben we markeringen in bestelling staan, maar tegenwoordig zijn de levertijden niet meer zo dat we binnen een paar weken de spullen ook daadwerkelijk kunnen ophalen. Er is een levertijd afgegeven van zes tot tien weken, daar is onze planning op gebaseerd.’ In oktober probeert Rijkswaterstaat te starten met de klus.

Met tijdelijke markeringen bedoelt Van der Sluis onder andere de vervangers van de groene en rode tonnen. ‘Het bevaarbare gedeelte van de vaarweg wordt gemarkeerd met deze gekleurde tonnen.’ Niet alleen aan de oevers staan kribbakens. ‘We hebben ook kribbakens in de rivier staan, bijvoorbeeld op plekken waar een dam onder water zit.’ Met een tijdelijke rode markering geeft Rijkswaterstaat aan dat dit gevaarlijke punten zijn.

‘Wanneer de kribbakens weer op voorraad zijn, verdwijnen logischerwijs de tijdelijke markeringen.’ De tijdelijke markering is volgens de adviseur een stukje kleiner dan de normale markering. ‘Voor de rest werkt de tijdelijke markering hetzelfde als een gewone.’

Extreem

Van der Sluis heeft nog nooit zo’n flinke hoogwater-klus gehad. Elk jaar heeft Rijkswaterstaat wel te maken met hoogwaterproblematiek, maar dat beperkt zich volgens de adviseur normaliter tot een aantal weggedreven boeien en wat weggeslagen kribbakens. ‘Deze onderdelen hebben we standaard op voorraad liggen. Maar nu complete funderingen zijn weggerukt, is het een ander verhaal.’ Met een fundering bedoelt Van der Sluis een stalen pijp in de grond met een grondplaat waarop met vier bouten de kribbaken staat.

‘Meestal breken de boutjes af en ligt de kribbaken om. Dan is het een kwestie van weer rechtop zetten en vier nieuwe bouten. Maar nu zijn zowat alle funderingen weggespoeld en verdwenen, wat het een andere klus maakt dan anders.’

De kosten voor het definitief vervangen van de markeringen liggen tussen de 1,2 en 1,3 miljoen euro. Normaal gesproken kosten markeringswerkzaamheden om hoogwaterproblematiek op te lossen 100.000 tot 150.000 euro.

Volgens Rijkswaterstaat was dit hoogwater ‘echt extreem’ Het hoogwater kwam bovendien op een onverwacht moment: midden in de zomer. Van der Sluis legt uit dat hoogwater meestal voorkomt tussen oktober en februari. ‘In die periode is Rijkswaterstaat er meer op ingesteld. Nu was het snel schakelen.’

De kracht van het water was enorm. Onder de tonnen zit een betonnen anker van zo’n 800 kilo, maar zelfs dit gewicht kon niet opboksen tegen het water. ‘Het drijfvuil in combinatie met de stevige stroming heeft ervoor gezorgd dat de tonnen alsnog zijn afgedreven.’

Niet alleen tonnen en kribbakens zijn kapot, ook andere veiligheidsmarkeringen, zoals de ballenlijn bij stuwen, moeten worden vervangen. ‘Het is bijzonder wat het effect is geweest van het hoge water. Aan ons nu de uitdaging om alles zo snel mogelijk te herstellen zodat de vaarweg weer veilig te bevaren is.’

Kribbakens in boom

Van der Sluis krijgt de afgelopen weken de gekste meldingen binnen over vermiste markeringen. ‘Boeien in een weiland, kribbakens ergens hoog in een boom en gebroken grote ballenlijnen die voor de stuwen liggen. De ballenlijnen braken dwars doormidden door al het drijfvuil dat van de rivier afkwam. Dat hadden we nog nooit gezien.’

De echte toestroom van meldingen is in de beginperiode geweest. ‘Vorige week maandag en dinsdag hebben we nog de hele Maas afgevaren. Daar hebben we toch weer 20 tot 25 meldingen opgepikt die nog niet waren opgemerkt.’ Nu komen er volgens hem geen meldingen meer binnen.

De markeringen op de vaarwegen zijn volgens Rijkswaterstaat belangrijk voor de scheepvaart. ‘De hele voorraad van drijvende markeringen is naar Limburg gestuurd. Er zijn nog wel veel markeringen die ernstig beschadigd zijn en vervangen moeten worden, maar daarvoor wachten we dus nog op nieuw materiaal. Het zijn vooral de kribbakens die nu nog missen. Waar de kribbakens missen, bij de gevaarlijke punten, liggen nu drijvende markeringen.’

Momenteel zijn de kribbakens volgens hem niet zo belangrijk, want de rivier en oevers zijn goed te zien op de radar. ‘Maar als het straks weer hoogwater wordt, moeten de kribbakens er weer staan om de oever aan te geven die anders niet te zien is. Daarom zijn we er zo op gebrand om er zo snel mogelijk mee te beginnen.’

De Maas is in juli een aantal dagen gestremd geweest, zodat Rijkswaterstaat alles weer op orde kon krijgen. Na de laatste check was het weer veilig om te varen voor het scheepvaartverkeer en werd de Maas vrijgegeven.

Foto: Tom Hessels

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding