Verdozing goes USA

column

Van jeans tot Halloween, van hamburgers tot rock ’n roll en van social media tot webshops: vaak zijn de Amerikanen de trendsetters geweest en waren wij de volgers. Maar het lijkt erop dat het dit keer anders is met de verdozing, de trend dat de maatschappij zich verzet tegen de bouw van reusachtige distributiecentra.

Een belangrijke hint dat we met de discussie over de verdozing haantje de voorste waren, lijkt me dat we voor deze ontwikkeling geen blitse Engelstalige term hebben geadopteerd, maar zelf zonder poespas een werkwoord hebben gebrouwen van de oer-Hollandse doos. Een andere aanwijzing is een kersvers verhaal in The Wall Street Journal: ‘Americans are pushing back on the warehouse construction boom’. Daaruit blijkt dat de verdozing ook daar een actuele worsteling is.

Met protestbijeenkomsten, boze Facebookgroepen en rechtszaken zijn de Amerikanen volgens het WSJ-artikel aan het ‘rebelleren’ geslagen tegen te grote dc’s die te dicht op de bewoonde wereld komen te zitten. ‘We worden belegerd’, zegt een door de WSJ geciteerde actievoerster. Een vastgoedman stelt in hetzelfde verhaal dat actievoerders er over het algemeen nog niet in slagen om grote loodsen tegen te houden, maar dat de procedures er zeker door worden bemoeilijkt.

Webgigant Amazon stelt in het verhaal dat het cancelen van plannen voor een groot dc in Churchill (Pennsylvania) niets te maken heeft met het felle lokale verzet, het zou puur een zakelijke beslissing zijn geweest, maar de aanvoerster van het Churchill-verzet zegt in de krant dat niemand ooit nog lastig zou moeten worden gevallen met een megadc in de ‘backyard’. Mensen moeten afkicken van hun verslaving aan webwinkelen en weer buiten de deur gaan shoppen, dan zijn die dingen helemaal niet meer nodig, betoogt ze.

In Nederland plaatst ook de wetenschap nu vraagtekens bij de verdozing. Onderzoeker Merten Nefs doet promotieonderzoek aan TU Delft en stelt dat ‘Nederland Distributieland maar ten dele een succesverhaal’ is geworden. XXL-dc’s zijn lucratief voor beleggers, maar leveren volgens hem minder banen op dan gehoopt en stellen ook teleur qua aanzuigende werking op makers en toeleveranciers. Nefs heeft geen wondermedicijn tegen de verdozing in petto, maar ziet wel ‘het tij keren’ door een ‘andere starthouding’ in Nederlandse steden die plannen hebben klaarliggen voor gestapelde dc’s, dc’s met sportvelden of kassen erbovenop en dc’s met woningen ernaast. ‘Een welkom signaal dat het ook anders kan,’ aldus de TU-man. Die belendende woningen zijn dan, zo neem ik aan, bedoeld voor de vastgoedontwikkelaars en de beleggers met hun gezinnen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement

Verdozing goes USA | NT

Verdozing goes USA

column

Van jeans tot Halloween, van hamburgers tot rock ’n roll en van social media tot webshops: vaak zijn de Amerikanen de trendsetters geweest en waren wij de volgers. Maar het lijkt erop dat het dit keer anders is met de verdozing, de trend dat de maatschappij zich verzet tegen de bouw van reusachtige distributiecentra.

Een belangrijke hint dat we met de discussie over de verdozing haantje de voorste waren, lijkt me dat we voor deze ontwikkeling geen blitse Engelstalige term hebben geadopteerd, maar zelf zonder poespas een werkwoord hebben gebrouwen van de oer-Hollandse doos. Een andere aanwijzing is een kersvers verhaal in The Wall Street Journal: ‘Americans are pushing back on the warehouse construction boom’. Daaruit blijkt dat de verdozing ook daar een actuele worsteling is.

Met protestbijeenkomsten, boze Facebookgroepen en rechtszaken zijn de Amerikanen volgens het WSJ-artikel aan het ‘rebelleren’ geslagen tegen te grote dc’s die te dicht op de bewoonde wereld komen te zitten. ‘We worden belegerd’, zegt een door de WSJ geciteerde actievoerster. Een vastgoedman stelt in hetzelfde verhaal dat actievoerders er over het algemeen nog niet in slagen om grote loodsen tegen te houden, maar dat de procedures er zeker door worden bemoeilijkt.

Webgigant Amazon stelt in het verhaal dat het cancelen van plannen voor een groot dc in Churchill (Pennsylvania) niets te maken heeft met het felle lokale verzet, het zou puur een zakelijke beslissing zijn geweest, maar de aanvoerster van het Churchill-verzet zegt in de krant dat niemand ooit nog lastig zou moeten worden gevallen met een megadc in de ‘backyard’. Mensen moeten afkicken van hun verslaving aan webwinkelen en weer buiten de deur gaan shoppen, dan zijn die dingen helemaal niet meer nodig, betoogt ze.

In Nederland plaatst ook de wetenschap nu vraagtekens bij de verdozing. Onderzoeker Merten Nefs doet promotieonderzoek aan TU Delft en stelt dat ‘Nederland Distributieland maar ten dele een succesverhaal’ is geworden. XXL-dc’s zijn lucratief voor beleggers, maar leveren volgens hem minder banen op dan gehoopt en stellen ook teleur qua aanzuigende werking op makers en toeleveranciers. Nefs heeft geen wondermedicijn tegen de verdozing in petto, maar ziet wel ‘het tij keren’ door een ‘andere starthouding’ in Nederlandse steden die plannen hebben klaarliggen voor gestapelde dc’s, dc’s met sportvelden of kassen erbovenop en dc’s met woningen ernaast. ‘Een welkom signaal dat het ook anders kan,’ aldus de TU-man. Die belendende woningen zijn dan, zo neem ik aan, bedoeld voor de vastgoedontwikkelaars en de beleggers met hun gezinnen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een abonnement af

Start abonnement