Het was erg schrikken. Een jaar geleden werd bij De Roo mesothelioom geconstateerd, meestal veroorzaakt door asbest. ‘Blijkbaar ben ik rond mijn 15e op de een of andere manier met deze stof in aanraking gekomen. Ik heb geen idee waar of wanneer. De kanker zit in mijn buikvlies en het gaat om een heel agressieve vorm. De prognose is normaliter vanaf diagnose maximaal twee tot zes jaar. Genezen zal ik waarschijnlijk nooit, maar ik zou nog graag mijn kinderen op zien groeien.’ De Roo is net terug van vakantie. ‘We zijn naar Zermatt geweest, waar ik vroeger vaak kwam. Ik wil mijn kinderen graag dingen laten zien uit mijn jeugd waar ik veel plezier aan heb beleefd.’

Operatie

Het afgelopen jaar stond vooral in het teken van medische behandelingen om de ziekte terug te dringen. ‘Vlak na het stellen van de diagnose vroeg de behandelend arts in Breda of ik mijn begrafenis al had geregeld. Het zou een kwestie van weken kunnen zijn. Dat was wel even schrikken. Gelukkig waren er specialisten bij het Erasmus MC in Rotterdam die nog wel kansen zagen.’ En waar De Roo zakelijk altijd al over een flinke dosis vechtlust beschikte, kon hij dat hier ook goed gebruiken. ‘Ik ben gaan vechten om het zo lang mogelijk te rekken. Nu gaat het naar omstandigheden goed. Maar het was wel een zware tijd.’

De behandeling begon met diverse chemokuren. ‘Ik was na mijn eerste kuur echt helemaal gesloopt en kon maar amper van mijn bed naar de bank bewegen. Zelfs tien meter lopen was al te veel. Daarna heb ik een forse HIPEC-operatie ondergaan. Dan halen ze een groot deel van de kanker weg. Mijn buik is van boven tot onder opengesneden, waarbij ze alle zichtbare cellen hebben weggehaald. Vervolgens hebben mijn organen een warm chemobad ondergaan. De operatie duurde meer dan negen uur. Nu ben ik bezig met immuuntherapie, waarbij mijn lichaam getraind wordt om zelf de kankercellen aan te vallen. Daarmee kan de ziekte hopelijk onder controle gehouden worden om het nog zo lang mogelijk te rekken. Ik doe al twee jaar nog maar zeer beperkt iets voor Van Donge & De Roo. Stress moet ik zoveel mogelijk vermijden. Daarom heb ik gedwongen afscheid moeten nemen.’

Vader Ron en broer Sander runnen nu de tent bij Van Donge & De Roo. ‘Ze bellen me af en toe indien nodig. We hebben alledrie 33% van de aandelen, maar Ron heeft de beslissende stem. Dus die was feitelijk al de baas. Ze hebben beloofd goed voor mijn familie te zorgen als ik er niet meer ben.’

Drie kapiteins

De Roo was eigenlijk voorbestemd om het familiebedrijf later samen met zijn broer Sander te runnen, als opvolger van Ron. ‘Ron is nu 69, al kan hij nog steeds niet echt afbouwen. Ik overzag altijd het geheel en hield me bezig met de ICT-projecten. Sander richtte zich vooral op de treinenbusiness. Nu moeten Sander en mijn vader het zelf doen. We hebben recent nog wel iemand afkomstig van Maersk aangenomen bij de directie. Maar dat was geen succes. Onze bedrijfscultuur combineerde slecht met hem. We zijn echt een familiebedrijf en dan heb je ook nog eens drie kapiteins op een schip. In die driehoek moet je wel kunnen opereren. Onze kracht is altijd snelheid in beslissen geweest en durven investeren. Maar we hebben ook wel gemerkt dat het moeilijk werken is met meerdere kapiteins op één schip. Dus straks kan Sander, nu nog ondersteund door Ron, het op zijn manier gaan doen. We zullen wat meer focus moeten gaan aanbrengen in onze activiteiten.’

Ondanks de uitdagende marktomstandigheden heeft Van Donge & De Roo zonder Dennis behoorlijk goed gedraaid de afgelopen tijd. ‘We hebben nu een goed jaar, al zag het daar in het begin van de coronacrisis niet naar uit. We hebben toen behoorlijk moeten inleveren vanwege contractbreuk en ruimtegebrek bij de rederijen. We hadden daarom net als vele andere bedrijven steunmaatregelen aangevraagd, maar kregen die niet omdat ze daarbij alleen naar omzet kijken. En vanwege de hoge vrachttarieven – inmiddels betalen we het tienvoudige – was de omzet wel goed, maar stond de marge onder druk. We hebben het dus volledig op eigen kracht moeten redden.’

Tarieven zeevracht

En ondanks dat hij zich amper meer met de zaak bezighoudt, kijkt De Roo nog altijd met een schuin oog mee in de markt. ‘Ik lees veel en spreek natuurlijk nog wel regelmatig mensen. Onvoorstelbaar wat er nu aan de hand is met de tarieven die rederijen rekenen voor hun boekingen. Er is capaciteit uit de markt gehaald en de prijs is fors hoger. Schepen zijn in onderhoud of verplaatst naar andere gebieden. Zo zijn sommige lijnen naar bijvoorbeeld Zuid-Amerika nu nog altijd een stuk scherper geprijsd. Maar de lijnen Azië-Europa en Azië-Verenigde Staten zijn echt onbetaalbaar nu. En dan mag je blij zijn als de bestaande afspraken gerespecteerd worden. Bij sommige rederijen hadden we afspraken voor ruimte die gewoon eenzijdig geannuleerd zijn.’

‘Vroeger kon iedereen vanaf zijn zolderkamer expediteur spelen, dat is nu wel anders. De goede kunnen zich in deze marktomstandigheden echt onderscheiden. De uitdaging voor een expediteur is op dit moment niet om voldoende klanten te vinden die jou willen inschakelen voor hun lading, maar om die lading weg te krijgen bij de rederijen. Net als dat het nu echt uitdagend is om de personeelsbezetting op peil te houden. Bij ons werken zo’n 250 mensen, maar er wordt flink aan hen getrokken. Daardoor zijn er vorig jaar wel wat mensen weggegaan. Gelukkig hebben we dat kunnen opvangen.’

Dutch Head Rum

En hoewel hij zich niet meer met de expeditiemarkt bezig houdt, blijft De Roo ondernemer. Hij richt zich nu op de verkoop van zijn eigen rummerk. ‘Dat is een hobby en geeft niet echt stress.’ Het rummerk ‘Dutch Head’ heeft hij met twee vrienden uit zijn geboortestreek opgezet, nog voordat hij ziek werd.

‘Dat vind ik leuk en daar houd ik me nu vooral mee bezig. Er is een heel proces van proeven en brouwen aan vooraf gegaan. Zelf stoken is helaas illegaal en zo’n vergunning krijg je niet zomaar. Daarom hebben we gekozen voor een blend. Daarbij mixen we bestaande rums met specifieke ingrediënten tot een nieuwe smaak die we bottelen als Dutch Head Rum. Dat mag wel zonder vergunning. Ik ga nu slijterijen en horeca af, om te vragen of ze onze rum willen verkopen. Dat is heel leuk, ik ben gewoon weer een ouderwetse vertegenwoordiger. Al is het een hobby met drie vrienden, we hebben uiteraard wel ambitie. Het zou mooi zijn als we op termijn wel een vergunning krijgen om de rum zelf te stoken. Nu is Dutch Head Rum verkrijgbaar bij een aantal slijterij-speciaalzaken en horecagelegenheden. Onze eerste batch van meer dan 2100 flessen is nagenoeg uitverkocht.’

De Roo heeft in zijn tijd bij Van Donge & De Roo altijd veel energie gestoken in het bouwen van relaties. En doet dat nu nog steeds voor de rum-business. Zo hebben de drie vrienden persoonlijk ‘op koude wijze’ Danny Vera binnengehaald als partner. ‘We waren op zoek naar een influencer om Dutch Head op de kaart te zetten. Alex, een van de partners, kwam met het idee. We vonden de uitstraling van Vera goed bij ons merk passen en bovendien is hij een rumdrinker. Ik heb hem gewoon rechtstreeks benaderd via social media. Hij vond het leuk en stond ervoor open. Koen, de derde partner, ging met de eerste editie bij hem langs. Dus we hebben nu de Danny Vera-edition. Die is ontwikkeld naar zijn smaak, dus wat meer puur en uitgesproken, net zoals zijn muziek. We dragen samen de kosten van de productie van die versie en delen de opbrengsten. Het is dus echt een partnerschap.’

Een grote strik

En ondanks dat hij vrijwel niet meer op het kantoor in Rhoon komt, heeft De Roo nog altijd wel een speciaal plekje in zijn hart voor de expeditiemarkt. ‘We blijven natuurlijk een Rotterdams familiebedrijf dat concurreert met grote jongens als Kuehne+Nagel en DHL. Maar ik kom zeer waarschijnlijk niet meer terug. Mocht ik mijn aandelen willen verkopen, moet ik ze uiteraard eerst aanbieden aan Ron en Sander. Al hoorde ik laatst in de Rotterdamse wandelgangen dat logistiek dienstverlener Kloosterboer is verkocht voor meer dan twintig keer de ebitda. Als iemand dat biedt voor Van Donge & De Roo, gaat er wat mij betreft een grote strik omheen. Ik spendeer nu al mijn tijd aan mijn vrouw en drie kinderen. Want daar gaat het uiteindelijk écht om.’

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding